\u2026g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 w \u017co\u0142\u0105dku, jak z\u0142e przeczucie. Ale, jak zawsze, ukry\u0142 strach za szyderczym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czemu tak wygl\u0105dasz? Zamierzasz p\u0142aka\u0107? \u2014 zapyta\u0142, delikatnie popychaj\u0105c j\u0105 ramieniem.<\/p>\n\n\n\n
Sonia nic nie powiedzia\u0142a. Po prostu na niego spojrza\u0142a. Spokojnym, g\u0142\u0119bokim spojrzeniem, kt\u00f3re wcale nie przypomina\u0142o spojrzenia przestraszonej dziewczyny. By\u0142o w nim co\u015b, dziwna si\u0142a, niemal uspokajaj\u0105ca. Marian zmusi\u0142 si\u0119 do \u015bmiechu, a jego koledzy wybuchn\u0119li \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 tak samo. Marian czeka\u0142 na Soni\u0119 przy wej\u015bciu, gotowy do kontynuowania swojej nieczystej gry. Ale ona przesz\u0142a obok niego, nie zwracaj\u0105c na niego uwagi. Jakby w og\u00f3le nie istnia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Marian nie lubi\u0142 by\u0107 ignorowany. W obecno\u015bci innych to by\u0142a obraza. Z\u0142apa\u0142 j\u0105 wi\u0119c za r\u0119k\u0119 i wyrwa\u0142 jej tornister. Zeszyty rozsypa\u0142y si\u0119 po pod\u0142odze, a wszyscy zacz\u0119li si\u0119 \u015bmia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wi\u0119c poka\u017c nam, co tam ukrywasz \u2014 powiedzia\u0142 ze \u015bmiechem, potrz\u0105saj\u0105c tornistrem.<\/p>\n\n\n\n
Z niej wypad\u0142o ma\u0142e, stare, drewniane pude\u0142ko z zardzewia\u0142ym zamkiem. Sonia zamar\u0142a. Po raz pierwszy jej twarz si\u0119 zmieni\u0142a. Zrobi\u0142a krok w jego stron\u0119, a jej g\u0142os by\u0142 spokojny, ale zimny jak l\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Oddaj to, Marian. Nie wiesz, co robisz.<\/p>\n\n\n\n
\u015amiech nagle ucich\u0142. W jej g\u0142osie by\u0142o co\u015b, co nada\u0142o powietrzu ci\u0119\u017caru. Ale Marian, nie mog\u0105c si\u0119 podda\u0107, otworzy\u0142a pude\u0142ko. Wewn\u0105trz znajdowa\u0142o si\u0119 czarno-bia\u0142e zdj\u0119cie kobiety i m\u0119\u017cczyzny, prawdopodobnie rodzic\u00f3w dziewczynki. Na odwrocie data i odr\u0119czny napis: \u201eZawsze mnie chro\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W chwili, gdy dotkn\u0119\u0142a zdj\u0119cia, Marian poczu\u0142a dziwne mrowienie. Obraz zadr\u017ca\u0142 w jej d\u0142oni i przez sekund\u0119 zdawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce kobieta na zdj\u0119ciu odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119. Rzuci\u0142a zdj\u0119cie na ziemi\u0119, z blad\u0105 twarz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Sonia powoli je podnios\u0142a i powiedzia\u0142a:
\u2014 M\u00f3wi\u0142am ci, \u017ce nie wiesz, co robisz.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie \u015bwiat\u0142a w korytarzu zamigota\u0142y. Zimny \u200b\u200bpr\u0105d przeszed\u0142 przez ca\u0142\u0105 szko\u0142\u0119. Koledzy Mariana zacz\u0119li si\u0119 odsuwa\u0107, przestraszeni. Zn\u00f3w spr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 roze\u015bmia\u0107, ale g\u0142os mu si\u0119 za\u0142ama\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Od tego momentu wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. W kolejnych dniach Marian zacz\u0105\u0142 mie\u0107 koszmary. S\u0142ysza\u0142 kroki na korytarzu, nawet gdy by\u0142 sam. Czu\u0142, \u017ce kto\u015b na niego patrzy w nocy i budzi\u0142 si\u0119 zlany potem.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3bowa\u0142 ignorowa\u0107 wszystko, ale nic nie by\u0142o takie samo. Nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c podnie\u015b\u0107 r\u0119ki na nikogo. Czu\u0142 ci\u0119\u017car za ka\u017cdym razem, gdy pr\u00f3bowa\u0142. A\u017c pewnego dnia, mijaj\u0105c Soni\u0119, powiedzia\u0142a cicho:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To nie kl\u0105twa, Marianie. To po prostu twoje sumienie si\u0119 obudzi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Od tego dnia nikt ju\u017c nie widzia\u0142, \u017ceby si\u0119 \u015bmia\u0142. Zacz\u0105\u0142 broni\u0107 tych, z kt\u00f3rych kiedy\u015b drwi\u0142. Sta\u0142 si\u0119 obro\u0144c\u0105 s\u0142abszych.<\/p>\n\n\n\n
Lata p\u00f3\u017aniej, gdy kto\u015b zapyta\u0142 go, co go zmieni\u0142o, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 gorzko i powiedzia\u0142 tylko:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dziesi\u0119\u0107 sekund. Tyle czasu zaj\u0119\u0142o mi zrozumienie, kim jestem i kim ju\u017c nie chc\u0119 by\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I od tamtej pory, w tej szkole, nikt nie podnosi\u0142 g\u0142osu na koleg\u0119 z klasy. Bo wszyscy znali histori\u0119 Mariana i Sonii \u2013 dziewczyny, kt\u00f3ra pokona\u0142a z\u0142o, nie zadaj\u0105c cios\u00f3w, tylko patrz\u0105c mu prosto w oczy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2026g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 w \u017co\u0142\u0105dku, jak z\u0142e przeczucie. Ale, jak zawsze, ukry\u0142 strach za szyderczym u\u015bmiechem. \u2014 Czemu tak wygl\u0105dasz? Zamierzasz p\u0142aka\u0107? \u2014 zapyta\u0142, delikatnie popychaj\u0105c j\u0105 ramieniem. Sonia nic nie powiedzia\u0142a. Po prostu na niego spojrza\u0142a. Spokojnym, g\u0142\u0119bokim spojrzeniem, kt\u00f3re wcale nie przypomina\u0142o spojrzenia przestraszonej dziewczyny. By\u0142o w nim co\u015b, dziwna si\u0142a, niemal uspokajaj\u0105ca. Marian zmusi\u0142 … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-20729","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20729","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=20729"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20729\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20730,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20729\/revisions\/20730"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=20729"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=20729"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=20729"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}