\u2013 Gena, czy naprawd\u0119 jeste\u015b pewien, co robisz? \u2013 zapyta\u0142a matka, marszcz\u0105c czo\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo\u2026 \u2013 westchn\u0105\u0142 Gennadij spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wiesz przecie\u017c, \u017ce ona jest z tob\u0105 tylko dla pieni\u0119dzy, prawda?<\/p>\n\n\n\n
Gennadij zamkn\u0105\u0142 oczy i g\u0142\u0119boko odetchn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, mylisz si\u0119. Ale nie b\u0119d\u0119 z tob\u0105 dyskutowa\u0107. Mo\u017cesz my\u015ble\u0107, co chcesz. Nie zale\u017cy nam na wystawnym \u015blubie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gena, przesta\u0144. Jestem pewna, \u017ce ci\u0119 wykorzystuje. Wiesz o tym. Ta dziewczyna\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, prosz\u0119, przesta\u0144. Lena i ja znamy si\u0119 ponad pi\u0119\u0107 lat i dobrze przemy\u015bleli\u015bmy t\u0119 decyzj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Chc\u0119 tylko, \u017ceby\u015b zrozumia\u0142: niezale\u017cnie od wszystkiego, jeste\u015b bardzo atrakcyjnym parti\u0105. Ka\u017cda kobieta chcia\u0142aby ci\u0119 po\u015blubi\u0107. Znasz nasz status.<\/p>\n\n\n\n
Gennadij opu\u015bci\u0142 wzrok, zm\u0119czony.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, co dla ciebie wa\u017cniejsze: nasz status czy moje szcz\u0119\u015bcie?<\/p>\n\n\n\n
Anna Nikolaevna spojrza\u0142a na m\u0119\u017ca bezradnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sasha, dlaczego milczysz?<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr od\u0142o\u017cy\u0142 gazet\u0119 i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Anna, masz jedn\u0105 wad\u0119: pami\u0119tasz o mnie tylko wtedy, gdy jeste\u015b w k\u0142opocie. Przez reszt\u0119 \u017cycia podejmujesz decyzje sama, od dwudziestu siedmiu lat. A kiedy te decyzje powoduj\u0105 problemy, zawsze mnie obwiniasz.<\/p>\n\n\n\n
Anna zmru\u017cy\u0142a oczy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sko\u0144czy\u0142e\u015b? Powiedz co\u015b sensownego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gena jest doros\u0142ym i rozs\u0105dnym cz\u0142owiekiem. Nie rozumiem, dlaczego mieliby\u015bmy przeszkadza\u0107 mu w ma\u0142\u017ce\u0144stwie z Len\u0105. Wygl\u0105da na dobr\u0105 dziewczyn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak mo\u017cesz powiedzie\u0107 \u201edobr\u0105\u201d! Dzisiaj nie ma porz\u0105dnych ludzi bez pieni\u0119dzy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nawet ty nie zawsze mia\u0142a\u015b pieni\u0105dze, pami\u0119tasz?<\/p>\n\n\n\n
Anna Nikolaevna by\u0142a w\u015bciek\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sasha, jeste\u015b nieodpowiedzialny! Nasz syn zrujnuje sobie \u017cycie!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Spokojnie. Nic strasznego si\u0119 nie dzieje. B\u0119dzie kontynuowa\u0142 leczenie, a mo\u017ce m\u0142oda \u017cona nawet pozytywnie na niego wp\u0142ynie. Nie rozumiem, dlaczego si\u0119 tak martwisz.<\/p>\n\n\n\n
Anna Nikolaevna wysz\u0142a z pomieszczenia w gniewie, a Gennadij powoli wsta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, tato.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak si\u0119 czujesz?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobrze, nie martw si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Gena mia\u0142 siedemna\u015bcie lat, zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego, a lekarze nie mogli postawi\u0107 jasnej diagnozy. Przechodzili od jednej hipotezy do drugiej, a leczenie pomaga\u0142o tylko cz\u0119\u015bciowo. Jak powiedzia\u0142 jeden profesor:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce wasz syn utraci\u0142 zdolno\u015b\u0107 do walki z chorobami. Gdyby\u015bmy \u017cyli w XIX wieku, powiedzia\u0142bym, \u017ce to jaka\u015b kl\u0105twa. Ale \u017cyjemy w nowoczesnym \u015bwiecie, wi\u0119c pozostaje nam tylko obserwowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr wiedzia\u0142, \u017ce nie wszystkie problemy da si\u0119 rozwi\u0105za\u0107 pieni\u0119dzmi, ale mimo to wydawa\u0142 ogromne sumy na leczenie w najlepszych klinikach, a\u017c Gennadij poprosi\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Prosz\u0119, pozw\u00f3lcie mi odpocz\u0105\u0107. Zapomnia\u0142em, jak wygl\u0105da nasz salon i kiedy ostatnio spa\u0142em w swoim \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n\n\n\n
Niespodziewanie matka, kt\u00f3ra zawsze nalega\u0142a na leczenie, wspar\u0142a syna:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sasha, mo\u017ce powinni\u015bmy pozwoli\u0107 Gena odpocz\u0105\u0107? I tak b\u0119dziemy stosowa\u0107 si\u0119 do zalece\u0144 lekarzy.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr by\u0142 got\u00f3w interweniowa\u0107, gdyby pojawi\u0142a si\u0119 najmniejsza poprawa. Ale nic si\u0119 nie zmienia\u0142o. W domu Gena czu\u0142 si\u0119 lepiej: apetyt wr\u00f3ci\u0142, a nawet przybra\u0142 na wadze.<\/p>\n\n\n\n
Od tego czasu odwiedza\u0142 klinik\u0119 dwa razy w roku na badania, po czym wraca\u0142 do domu z nowymi zaleceniami.<\/p>\n\n\n\n
Gena w ko\u0144cu uko\u0144czy\u0142 studia, g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki finansowemu wsparciu ojca. Nie by\u0142 z\u0142ym studentem, ale cz\u0119ste nieobecno\u015bci nie by\u0142y dobrze widziane, a zdrowie cz\u0119sto zmusza\u0142o go do opuszczania zaj\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pozna\u0142 Len\u0119 na uniwersytecie. Byli przyjaci\u00f3\u0142mi przez ca\u0142y ten czas, a dopiero niedawno Lena wyzna\u0142a mu swoje uczucia, sprawiaj\u0105c, \u017ce Gena poczu\u0142 si\u0119, jakby dosta\u0142 skrzyde\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u015alub okaza\u0142 si\u0119 bardziej wystawny, ni\u017c ktokolwiek przewidywa\u0142. Matka Gena przygotowa\u0142a uroczysto\u015b\u0107 tak, \u017ce wygl\u0105da\u0142o to, jakby zaproszono ca\u0142e miasto. Lena ca\u0142y czas si\u0119 u\u015bmiecha\u0142a, staraj\u0105c si\u0119 ignorowa\u0107 napi\u0119t\u0105 atmosfer\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Relacje mi\u0119dzy matk\u0105 Leny, Galin\u0105 Ivanovn\u0105, a Ann\u0105 Nikolaevn\u0105 nie zacz\u0119\u0142y si\u0119 dobrze. Anna uwa\u017ca\u0142a, \u017ce Galina, bez statusu i pieni\u0119dzy, powinna k\u0142ania\u0107 si\u0119 ich rodzinie. Ale nic takiego si\u0119 nie sta\u0142o, a Galina zachowa\u0142a dystans.<\/p>\n\n\n\n
Kulminacyjnym momentem wieczoru by\u0142 moment wr\u0119czania prezent\u00f3w. Gdy matka Leny og\u0142osi\u0142a, \u017ce podaruje nowo\u017ce\u0144com domek nale\u017c\u0105cy do dziadka, po\u0142o\u017cony w rezerwacie przyrody, Anna Nikolaevna nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 komentarza:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bo\u017ce, jak mo\u017cna nazywa\u0107 t\u0119 ruderi\u0119 najwspanialszym prezentem?!<\/p>\n\n\n\n
Gena spojrza\u0142 na matk\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, do\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Do\u015b\u0107? Gena? Ju\u017c nic nie mo\u017cemy zrobi\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Kilka dni po \u015blubie Gena powiedzia\u0142 rodzicom:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, tato, Lena i ja zdecydowali\u015bmy, \u017ce zamieszkamy w domu, kt\u00f3ry podarowa\u0142a nam Galina Ivanovna.<\/p>\n\n\n\n
Anna Nikolaevna prawie zemdla\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zwariowali\u015bcie?! To Lena na ciebie wp\u0142ywa? Chce ci\u0119 odci\u0105gn\u0105\u0107 od leczenia, \u017ceby\u015b umar\u0142 wcze\u015bniej i zabra\u0142a spadek!<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr zmarszczy\u0142 brwi:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co ty m\u00f3wisz, Anna? Straci\u0142a\u015b rozum?<\/p>\n\n\n\n
Anna wybuch\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mam ca\u0142kowicie racj\u0119! Wiesz, \u017ce Gennadij musi by\u0107 pod sta\u0142\u0105 opiek\u0105 medyczn\u0105. A on chce si\u0119 przenie\u015b\u0107 w odludne miejsce! Nie pozwol\u0119 na to!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamy ju\u017c bilety \u2013 odpowiedzia\u0142 spokojnie Gena.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobrze \u2013 odpar\u0142a ch\u0142odno Anna \u2013 to ju\u017c nie przychod\u017a po moj\u0105 pomoc. Niech zajmie si\u0119 wami wasza nowa rodzina.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gen, nie gniewaj si\u0119 na mam\u0119, znasz j\u0105. Przejdzie jej. Je\u015bli b\u0119dziesz potrzebowa\u0142 czegokolwiek, dzwo\u0144, pomog\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119ki, tato.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mog\u0119 zapyta\u0107, dlaczego zdecydowali\u015bcie si\u0119 tam mieszka\u0107? Twoja matka ma racj\u0119 \u2013 miejsce jest naprawd\u0119 odleg\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
Gena u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, mo\u017ce nie uwierzysz, ale s\u0105 tam \u017ar\u00f3d\u0142a lecznicze. Lena i jej matka s\u0105 przekonane, \u017ce to mi pomo\u017ce. Szczerze, nie jestem pewien, ale spr\u00f3bowa\u0107 warto.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeste\u015b zbyt sceptyczny. Czasami to, czego nie da si\u0119 wyja\u015bni\u0107, naprawd\u0119 dzia\u0142a. Powodzenia wam.<\/p>\n\n\n\n
Gdy dotarli do domu, Gena by\u0142 zaskoczony:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ca\u0142e to miejsce jest poro\u015bni\u0119te ro\u015blinno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Lena u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, nikt tu nie mieszka\u0142 od pi\u0119ciu lat. Nie martw si\u0119, odpoczniemy troch\u0119 i zaczniemy prac\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Lena otworzy\u0142a drzwi i weszli do \u015brodka. Dom by\u0142 przytulny, niemal bez kurzu, co wyda\u0142o si\u0119 Genie dziwne. By\u0142 tak zm\u0119czony, \u017ce usiad\u0142 na kanapie i zasn\u0105\u0142 w kilka minut.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy Lena zacz\u0119\u0142a porz\u0105dkowa\u0107 dom, a Gena pomaga\u0142, jak m\u00f3g\u0142. Zdziwi\u0142o go, \u017ce czuje si\u0119 lepiej, jakby odzyska\u0142 energi\u0119. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej po raz pierwszy od dawna zjad\u0142 ca\u0142y obiad i zdziwi\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie rozumiem jak, ale uda\u0142o mi si\u0119 zje\u015b\u0107 wszystko!<\/p>\n\n\n\n
Lena u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wierz mi, w takich miejscach zdarzaj\u0105 si\u0119 cuda.<\/p>\n\n\n\n
Gena spojrza\u0142 ciekawie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dlaczego tak m\u00f3wisz?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jako dziecko cz\u0119sto tu przyje\u017cd\u017ca\u0142am i widzia\u0142am wiele niezwyk\u0142ych rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce miejscowe dzieci ci\u0119 goni\u0142y!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przesta\u0144 \u2013 \u015bmia\u0142a si\u0119 Lena \u2013 A jutro czeka ci\u0119 niespodzianka!<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia mia\u0142o przyj\u015b\u0107 co\u015b interesuj\u0105cego, ale Gena nie uda\u0142o si\u0119 dowiedzie\u0107, co to by\u0142o, mimo \u017ce stara\u0142 si\u0119 wydoby\u0107 informacje od Leny. Zasn\u0119li z u\u015bmiechem na twarzach, szcz\u0119\u015bliwie obejmuj\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sasha, nie rozumiem, dlaczego nic nie robisz! Min\u0119\u0142o sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy odk\u0105d Lena zabra\u0142a naszego syna i wydajesz si\u0119 oboj\u0119tny \u2013 burcza\u0142a Anna Nikolaevna.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr Semenovi\u010d spojrza\u0142 na dokumenty:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co proponujesz? Wezwa\u0107 ratownik\u00f3w i si\u0142\u0105 przywie\u017a\u0107 go do domu? Nie zapominaj, \u017ce jest teraz \u017conaty i ma w\u0142asne \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Anna Nikolaevna tupn\u0119\u0142a oburzona:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Bzdury! Powinien by\u0107 hospitalizowany miesi\u0105c temu, a jak tylko m\u00f3wi\u0119 o leczeniu, twierdzi, \u017ce wszystko w porz\u0105dku i odk\u0142ada rozmow\u0119. Jak mo\u017ce by\u0107 dobrze bez leczenia?! \u2013 krzycza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr wiedzia\u0142, \u017ce za jej irytacj\u0105 kryje si\u0119 troska o syna. Od\u0142o\u017cy\u0142 papiery i zaproponowa\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Je\u015bli tak si\u0119 martwisz, pojed\u017amy do nich i zobaczymy, jak \u017cyj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Anna zawaha\u0142a si\u0119, potem u\u015bmiechn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To by\u0142oby wspania\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 W takim razie spakuj walizki, sprawdz\u0119 drog\u0119 z Gen\u0105 i jutro wyje\u017cd\u017camy.<\/p>\n\n\n\n
Dotarli do wioski pod wiecz\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 O Bo\u017ce, jaki zniszczony dom! \u2013 westchn\u0119\u0142a Anna Nikolaevna.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Podoba mi si\u0119. Natura nietkni\u0119ta, brak \u015bmieci, nic zb\u0119dnego. O, patrz, w\u0142a\u015bnie przebieg\u0142 kr\u00f3lik!<\/p>\n\n\n\n
Anna patrzy\u0142a zdziwiona:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wygl\u0105da jak zoo! Nie zdziwi\u0142abym si\u0119, gdyby pojawi\u0142y si\u0119 tu nied\u017awiedzie.<\/p>\n\n\n\n
Sasha si\u0119 roze\u015bmia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wygl\u0105da na to, \u017ce dotarli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie brama si\u0119 otworzy\u0142a i Gena wyszed\u0142 im naprzeciw. Anna Nikolaevna zaniem\u00f3wi\u0142a, a Aleksandr szeroko otworzy\u0142 usta. Przed nimi sta\u0142 m\u0142ody, zdrowy i silny m\u0119\u017cczyzna, nic wsp\u00f3lnego z wychudzonym ch\u0142opakiem sprzed lat.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, tato, jak bardzo za wami t\u0119skni\u0142em! \u2013 zawo\u0142a\u0142 Gena.<\/p>\n\n\n\n
Odwzajemnili przytulenie, a Anna Nikolaevna p\u0142aka\u0142a ze wzruszenia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Genocka, zobacz, jak si\u0119 zmieni\u0142e\u015b!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, to wszystko zas\u0142uga Leny. I\u2026 pszcz\u00f3\u0142. Nie uwierzysz, jak fascynuj\u0105ce to jest.<\/p>\n\n\n\n
Lena wysz\u0142a na ganek, u\u015bmiechni\u0119ta i promienna. Przytuli\u0142a tak\u017ce rodzic\u00f3w m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, kochana. Zrobi\u0142a\u015b to, czego nie uda\u0142o si\u0119 najlepszym lekarzom \u2013 powiedzia\u0142a Anna Nikolaevna z \u0142zami w oczach.<\/p>\n\n\n\n
Po powitaniu w ko\u0144cu roz\u0142adowali samoch\u00f3d i rozpakowali wszystkie prezenty. Lena zaprosi\u0142a wszystkich do sto\u0142u. Anna patrzy\u0142a z zainteresowaniem na dania, przypominaj\u0105ce jej dzieci\u0144stwo: wszystko wygl\u0105da\u0142o tak smacznie i apetycznie.<\/p>\n\n\n\n
Gena przyni\u00f3s\u0142 butelk\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, oto domowy mi\u00f3d pitny.<\/p>\n\n\n\n
Aleksandr si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Naprawd\u0119 jeste\u015bcie gospodarzami, macie wszystko!<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy spr\u00f3bowali miodu, opr\u00f3cz Leny. Anna Nikolaevna zauwa\u017cy\u0142a to i powiedzia\u0142a zawiedziona:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o, nadal nam si\u0119 obrazasz? Nie chcesz nawet wznie\u015b\u0107 toastu za nasz\u0105 wizyt\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Lena zaczerwieni\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie mog\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Anna spojrza\u0142a zaskoczona na Gen\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jeste\u015b chory?<\/p>\n\n\n\n
Gena u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czekamy na dziecko. Wi\u0119c mamo, przygotuj si\u0119 na zostanie babci\u0105!<\/p>\n\n\n\n
Anna nie mog\u0142a uwierzy\u0107 w nap\u0142yw \u0142ez. P\u0142akali, obejmuj\u0105c si\u0119, potem znowu p\u0142akali. Niespodziewanie Anna oznajmi\u0142a zdecydowanie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobrze, zostan\u0119 tu na kilka tygodni. Musz\u0119 kupi\u0107 kilka rzeczy i pom\u00f3c troch\u0119. Sasha, od dawna proponujesz mi samoch\u00f3d, prawda? Kup go! I we\u017a du\u017cy, \u017cebym mog\u0142a zabra\u0107 co\u015b dla wnuka, zanim si\u0119 urodzi. Zawieziemy Len\u0119 do miasta, \u017ceby urodzi\u0142a w dobrej klinice.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy si\u0119 roze\u015bmiali, a Anna Nikolaevna poczu\u0142a lekkie zak\u0142opotanie:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 C\u00f3\u017c, chc\u0119 tylko tego, co najlepsze!<\/p>\n\n\n\n
Lena podesz\u0142a i u\u015bciska\u0142a j\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pos\u0142ucham ci\u0119. Genka nic nie rozumie w tych sprawach, a ja si\u0119 troch\u0119 boj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, przytulaj\u0105c j\u0105 mocno:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Spokojnie, wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2013 Gena, czy naprawd\u0119 jeste\u015b pewien, co robisz? \u2013 zapyta\u0142a matka, marszcz\u0105c czo\u0142o. \u2013 Mamo\u2026 \u2013 westchn\u0105\u0142 Gennadij spokojnie. \u2013 Wiesz przecie\u017c, \u017ce ona jest z tob\u0105 tylko dla pieni\u0119dzy, prawda? Gennadij zamkn\u0105\u0142 oczy i g\u0142\u0119boko odetchn\u0105\u0142. \u2013 Mamo, mylisz si\u0119. Ale nie b\u0119d\u0119 z tob\u0105 dyskutowa\u0107. Mo\u017cesz my\u015ble\u0107, co chcesz. Nie zale\u017cy nam na … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-22350","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22350","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=22350"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22350\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22351,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22350\/revisions\/22351"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=22350"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=22350"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=22350"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}