Cz\u0119\u015b\u0107 2, kontynuacja opowie\u015bci. Radu odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie.<\/p>\n
Kilka metr\u00f3w za nim, pod czarnym parasolem, sta\u0142a starsza kobieta. Bia\u0142e w\u0142osy wystawa\u0142y jej spod chusty, a w wolnej r\u0119ce trzyma\u0142a bukiet chryzantem.<\/p>\n
Rozpozna\u0142 j\u0105 od razu.<\/p>\n
\u2014 Pani Petrescu\u2026<\/p>\n
Matka Oany.<\/p>\n
Kobieta podesz\u0142a powoli, nie spuszczaj\u0105c go z oczu.<\/p>\n
\u2014 Wyszed\u0142e\u015b dzisiaj.<\/p>\n
To nie by\u0142o pytanie.<\/p>\n
Radu wsta\u0142 z trudem. Potem ponownie odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 p\u0142yty nagrobnej.<\/p>\n
Pod imieniem Oanei by\u0142o napisane:<\/p>\n
\u201eKochaj\u0105ca mama Matei.\u201d<\/p>\n
Zn\u00f3w spojrza\u0142 na ma\u0142y czerwony samochodzik obok kwiat\u00f3w.<\/p>\n
\u2014 Kim jest Matei?<\/p>\n
Kobieta spu\u015bci\u0142a wzrok.<\/p>\n
\u2014 Syn Oany.<\/p>\n
Radu poczu\u0142, jak mu \u015bciska klatk\u0119 piersiow\u0105.<\/p>\n
\u2014 Oana nie mia\u0142a \u017cadnego dziecka, kiedy trafi\u0142em do wi\u0119zienia.<\/p>\n
Matka Oany milcza\u0142a.<\/p>\n
I to w\u0142a\u015bnie to milczenie go przestraszy\u0142o.<\/p>\n
\u2014 Z kim mia\u0142a dziecko?<\/p>\n
Kobieta podnios\u0142a na niego oczy.<\/p>\n
\u2014 Z tob\u0105, Radu.<\/p>\n
Przez kilka sekund ju\u017c nawet nie s\u0142ysza\u0142 deszczu.<\/p>\n
\u2014 Nie\u2026<\/p>\n
\u2014 Oana by\u0142a w ci\u0105\u017cy, kiedy zosta\u0142e\u015b aresztowany.<\/p>\n
Radu zrobi\u0142 krok w ty\u0142.<\/p>\n
Nagle ich ostatnie spotkanie powr\u00f3ci\u0142o mu do pami\u0119ci z bolesn\u0105 klarowno\u015bci\u0105.<\/p>\n
\u201eRadu, musz\u0119 ci co\u015b powiedzie\u0107\u2026\u201d<\/p>\n
\u201eNie teraz!\u201d<\/p>\n
\u201eAle musisz mnie pos\u0142ucha\u0107!\u201d<\/p>\n
On j\u0105 odes\u0142a\u0142 do domu.<\/p>\n
My\u015bla\u0142, \u017ce j\u0105 chroni.<\/p>\n
Nie wiedzia\u0142, \u017ce tamtego wieczoru Oana pr\u00f3bowa\u0142a mu powiedzie\u0107, \u017ce zostanie ojcem.<\/p>\n
\u2014 Dlaczego nie powiedzia\u0142a mi p\u00f3\u017aniej? \u2014 zapyta\u0142. \u2014 Pi\u0119\u0107 lat\u2026 Dlaczego nikt mi o tym nie powiedzia\u0142?<\/p>\n
Matka Oany otworzy\u0142a torebk\u0119 i wyj\u0119\u0142a star\u0105 kopert\u0119.<\/p>\n
\u2014 Bo pr\u00f3bowa\u0142a.<\/p>\n
I poda\u0142a mu j\u0105.<\/p>\n
Na kopercie by\u0142o napisane jego imi\u0119.<\/p>\n
Pismo Oany.<\/p>\n
Radu rozpozna\u0142by je spo\u015br\u00f3d tysi\u0105ca.<\/p>\n
\u2014 To jest tylko jedna z nich \u2014 powiedzia\u0142a kobieta. Wysy\u0142a\u0142a ci listy. Na pocz\u0105tku prawie co miesi\u0105c.<\/p>\n
\u2014 Nie dosta\u0142em \u017cadnego.<\/p>\n
\u2014 Wiem.<\/p>\n
\u2014 To dlaczego przesta\u0142a?<\/p>\n
Kobieta zawaha\u0142a si\u0119.<\/p>\n
\u2014 Poniewa\u017c niekt\u00f3re wr\u00f3ci\u0142y. A po jakim\u015b czasie Oana zacz\u0119\u0142a wierzy\u0107, \u017ce mo\u017ce nie chcesz jej odpisywa\u0107.<\/p>\n
Radu \u015bcisn\u0105\u0142 kopert\u0119 w d\u0142oni.<\/p>\n
\u2014 Nawet nie wiedzia\u0142em, \u017ce istnieje!<\/p>\n
G\u0142os mu si\u0119 za\u0142ama\u0142.<\/p>\n
Matka Oany podesz\u0142a bli\u017cej.<\/p>\n
\u2014 Wiem. Dowiedzia\u0142am si\u0119 za p\u00f3\u017ano, \u017ce sprawy nie by\u0142y takie, jak ona my\u015bla\u0142a.<\/p>\n
Radu zamkn\u0105\u0142 oczy.<\/p>\n
Pi\u0119\u0107 lat.<\/p>\n
Jego syn zrobi\u0142 pierwszy krok bez niego. Wypowiedzia\u0142 pierwsze s\u0142owo bez niego. Mia\u0142 gor\u0105czk\u0119, obchodzi\u0142 urodziny, by\u0107 mo\u017ce pierwszy dzie\u0144 w przedszkolu.<\/p>\n
A on nawet nie wiedzia\u0142, \u017ce istnieje.<\/p>\n
\u2014 Gdzie on jest?<\/p>\n
Kobieta nie zd\u0105\u017cy\u0142a odpowiedzie\u0107.<\/p>\n
Z ko\u0144ca alei dobieg\u0142 g\u0142os dziecka:<\/p>\n
\u2014 Babciu!<\/p>\n
Radu zastygn\u0105\u0142.<\/p>\n
Ch\u0142opczyk maj\u0105cy oko\u0142o pi\u0119ciu lat szed\u0142 do nich pod niebieskim parasolem, trzymany za r\u0119k\u0119 przez m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/p>\n
Dziecko podesz\u0142o do grobu i zatrzyma\u0142o si\u0119, kiedy zobaczy\u0142o obcego.<\/p>\n
Radu nie m\u00f3g\u0142 od niego oderwa\u0107 wzroku.<\/p>\n
Nie by\u0142 jego idealn\u0105 kopi\u0105, jak m\u00f3wi\u0105 w opowie\u015bciach. Mia\u0142 rysy Oany, zw\u0142aszcza kszta\u0142t twarzy i jej u\u015bmiech.<\/p>\n
Ale co\u015b w spojrzeniu dziecka by\u0142o mu niepokoj\u0105co znajome.<\/p>\n
Ch\u0142opczyk spojrza\u0142 na kwiaty obok grobu.<\/p>\n
\u2014 M\u00f3j samochodzik!<\/p>\n
Pobieg\u0142 do niego.<\/p>\n
\u2014 Zostawi\u0142em j\u0105 tu wczoraj.<\/p>\n
Podni\u00f3s\u0142 j\u0105 z b\u0142ota i otrzepa\u0142 r\u0119kawem.<\/p>\n
Radu patrzy\u0142 na niego nie mog\u0105c nic powiedzie\u0107.<\/p>\n
\u2014 Matei, chod\u017a tutaj na chwil\u0119 \u2014 powiedzia\u0142a babcia.<\/p>\n
Dziecko podesz\u0142o.<\/p>\n
\u2014 Kim jest pan?<\/p>\n
Kobieta przez chwil\u0119 przy\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119k\u0119 do ust.<\/p>\n
\u2014 Nazywa si\u0119 Radu. By\u0142\u2026 bardzo wa\u017cn\u0105 osob\u0105 dla twojej mamy.<\/p>\n
Matei spojrza\u0142 na niego ciekawie.<\/p>\n
\u2014 Pozna\u0142e\u015b mam\u0119?<\/p>\n
Radu prze\u0142kn\u0105\u0142 ci\u0119\u017cko.<\/p>\n
\u2014 Tak.<\/p>\n
\u2014 W porz\u0105dku?<\/p>\n
Oczy mu si\u0119 zaszkli\u0142y.<\/p>\n
\u2014 Bardzo dobrze.<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry przywi\u00f3z\u0142 Mateia, podszed\u0142 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 do niego r\u0119k\u0119.<\/p>\n
\u2014 Andrei. Brat Oany.<\/p>\n
Radu ledwo go rozpozna\u0142. Kilka lat wcze\u015bniej by\u0142 prawie jeszcze ch\u0142opcem.<\/p>\n
\u2014 Czy on wie, kim jestem?<\/p>\n
\u2014 Nie \u2014 odpowiedzia\u0142 Andrei. \u2014 Oana nie chcia\u0142a, \u017ceby\u015bmy mu opowiadali tylko histori\u0119 o ojcu, kt\u00f3rego nie pozna\u0142. Powiedzia\u0142a, \u017ce je\u015bli wr\u00f3cisz, to ty b\u0119dziesz musia\u0142 zdecydowa\u0107, jakim chcesz by\u0107 dla niego cz\u0142owiekiem.<\/p>\n
Radu spojrza\u0142 na syna.<\/p>\n
Chcia\u0142 go obj\u0105\u0107.<\/p>\n
Ale nie mia\u0142 do tego prawa.<\/p>\n
Dla Mateia by\u0142 tylko obcym na cmentarzu.<\/p>\n
\u2014 Czy Oana wiedzia\u0142a, \u017ce by\u0142a chora? \u2014 zapyta\u0142 cicho.<\/p>\n
Jego matka pokiwa\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
\u2014 Tak. I zanim umar\u0142a, zostawi\u0142a co\u015b dla ciebie.<\/p>\n
Tego samego wieczoru Radu wszed\u0142 po raz pierwszy od pi\u0119ciu lat do mieszkania Oany.<\/p>\n
Prawie nic si\u0119 nie zmieni\u0142o.<\/p>\n
Na p\u00f3\u0142ce sta\u0142y zdj\u0119cia Mateia: noworodek, roczny, dwuletni, przy choince, z tortem przed sob\u0105.<\/p>\n
Ca\u0142e \u017cycie, kt\u00f3re Radu przegapi\u0142.<\/p>\n
Matka Oany po\u0142o\u017cy\u0142a przed nim pude\u0142ko.<\/p>\n
W \u015brodku by\u0142y listy.<\/p>\n
Zdj\u0119cia.<\/p>\n
Pierwsze USG.<\/p>\n
Opaska z porod\u00f3wki.<\/p>\n
I pendrive.<\/p>\n
\u2014 Ten \u2014 powiedzia\u0142a \u2014 prosi\u0142a, \u017cebym da\u0142a ci go tylko je\u015bli wr\u00f3cisz i b\u0119dziesz chcia\u0142 pozna\u0107 Mateia.<\/p>\n
Radu pod\u0142\u0105czy\u0142 pendrive'a do laptopa.<\/p>\n
Obraz pojawi\u0142 si\u0119 po kilku sekundach.<\/p>\n
Oana siedzia\u0142a na kanapie.<\/p>\n
By\u0142a widocznie os\u0142abiona i mia\u0142a chust\u0119 na g\u0142owie, ale gdy spojrza\u0142a w stron\u0119 kamery, Radu natychmiast rozpozna\u0142 ten u\u015bmiech.<\/p>\n
\u2014 Cze\u015b\u0107, Radu.<\/p>\n
Przy\u0142oni\u0142 d\u0142o\u0144 do ust.<\/p>\n
\u2014 Je\u015bli to ogl\u0105dasz, znaczy \u017ce wr\u00f3ci\u0142e\u015b.<\/p>\n
Oana zrobi\u0142a pauz\u0119.<\/p>\n
\u2014 I prawdopodobnie ju\u017c dowiedzia\u0142e\u015b si\u0119 o Mateiu.<\/p>\n
Radu spu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119.<\/p>\n
\u2014 Chcia\u0142am ci to powiedzie\u0107 tamtego wieczoru. Po tym jak odszed\u0142e\u015b, pisa\u0142am do ciebie. Przez d\u0142ugi czas my\u015bla\u0142am, \u017ce twoja cisza by\u0142a twoim wyborem. Dopiero p\u00f3\u017aniej zacz\u0119\u0142am rozumie\u0107, \u017ce mo\u017ce moje listy nigdy nie dotar\u0142y tam, gdzie powinny.<\/p>\n
Oana wytar\u0142a \u0142z\u0119.<\/p>\n
\u2014 By\u0142am na ciebie z\u0142a. Potem by\u0142am na siebie z\u0142a. Ale Matei nie ma \u017cadnej winy za lata, kt\u00f3re my stracili\u015bmy.<\/p>\n
Poza kadrem rozleg\u0142 si\u0119 \u015bmiech dziecka.<\/p>\n
Oana u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119.<\/p>\n
\u2014 Nie wiem, jakim cz\u0142owiekiem b\u0119dziesz, kiedy wyjdziesz. Ale je\u015bli zechcesz by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 jego \u017cycia, prosz\u0119 o jedno: nie m\u00f3w mu, \u017ce jeste\u015b jego ojcem i potem nie oczekuj, \u017ce od razu ci\u0119 pokocha.<\/p>\n
Radu ju\u017c p\u0142aka\u0142.<\/p>\n
\u2014 Pozw\u00f3l mu ci\u0119 pozna\u0107. B\u0105d\u017a obecny. Dotrzymaj s\u0142owa. I pozw\u00f3l mu zdecydowa\u0107, kiedy naprawd\u0119 staniesz si\u0119 jego ojcem.<\/p>\n
Obraz si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/p>\n
Radu d\u0142ugo sta\u0142 przed ekranem.<\/p>\n
Nazajutrz nie poszed\u0142 do Mateia.<\/p>\n
Ani nast\u0119pnego dnia.<\/p>\n
Najpierw znalaz\u0142 pok\u00f3j do wynaj\u0119cia. Potem prac\u0119 w warsztacie samochodowym.<\/p>\n
Nie chcia\u0142 wchodzi\u0107 w \u017cycie dziecka z obietnicami.<\/p>\n
Chcia\u0142 wej\u015b\u0107 z czym\u015b, czego dawno nie mia\u0142: stabilno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Po kilku tygodniach Andrei zadzwoni\u0142 do niego.<\/p>\n
\u2014 Idziemy z Mateiem do parku w sobot\u0119. Je\u015bli chcesz, mo\u017cesz przyj\u015b\u0107.<\/p>\n
Radu przyszed\u0142 dwadzie\u015bcia minut wcze\u015bniej.<\/p>\n
Gdy Matei go zobaczy\u0142, rozpozna\u0142 go.<\/p>\n
\u2014 Pan od mamy!<\/p>\n
Radu u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n
\u2014 To ja.<\/p>\n
Matei mia\u0142 w r\u0119ku ten sam czerwony samochodzik.<\/p>\n
\u2014 Znowu odpad\u0142o mu ko\u0142o.<\/p>\n
Poda\u0142 mu je.<\/p>\n
\u2014 Umiesz to naprawi\u0107?<\/p>\n
Radu usiad\u0142 na \u0142awce i obejrza\u0142 je z tak\u0105 powag\u0105, \u017ce ch\u0142opiec si\u0119 roze\u015bmia\u0142.<\/p>\n
\u2014 My\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017cemy spr\u00f3bowa\u0107.<\/p>\n
Przymocowa\u0142 ko\u0142o i odda\u0142 mu samochodzik.<\/p>\n
Matei popchn\u0105\u0142 samochodzik po \u0142awce.<\/p>\n
\u2014 Mama m\u00f3wi\u0142a, \u017ce tata umia\u0142 naprawia\u0107 rzeczy.<\/p>\n
Radu zamar\u0142 z r\u0119k\u0105 nieruchomo.<\/p>\n
Dziecko tego nie zauwa\u017cy\u0142o.<\/p>\n
\u2014 Ty te\u017c zna\u0142e\u015b tat\u0119?<\/p>\n
Radu spojrza\u0142 na Andreia.<\/p>\n
On si\u0119 nie wtr\u0105ci\u0142.<\/p>\n
Wtedy Radu zrozumia\u0142, \u017ce mo\u017ce powiedzie\u0107 prawd\u0119.<\/p>\n
Ale przypomnia\u0142a mu si\u0119 Oana.<\/p>\n
Nie pro\u015b go o nic.<\/p>\n
Pozw\u00f3l mu ci\u0119 pozna\u0107.<\/p>\n
\u2014 Tak \u2014 odpowiedzia\u0142. \u2014 Zna\u0142em go.<\/p>\n
Matei pokiwa\u0142 zadowolony i dalej si\u0119 bawi\u0142.<\/p>\n
Min\u0119\u0142y tygodnie.<\/p>\n
Potem miesi\u0105ce.<\/p>\n
Radu przyszed\u0142, kiedy obieca\u0142, \u017ce przyjdzie.<\/p>\n
Nauczy\u0142 go je\u017adzi\u0107 na rowerze. Naprawia\u0142 mu zabawki. Zabra\u0142 go razem z babci\u0105 do ogrodu zoologicznego. Pozosta\u0142 przy nim, gdy mia\u0142 gor\u0105czk\u0119.<\/p>\n
Nie pr\u00f3bowa\u0142 nadrobi\u0107 pi\u0119ciu lat.<\/p>\n
Budowa\u0142 kolejny dzie\u0144.<\/p>\n
Pewnego popo\u0142udnia Matei zapyta\u0142 go:<\/p>\n
\u2014 Radu, dlaczego zawsze do mnie przychodzisz?<\/p>\n
Pytanie zaskoczy\u0142o go i zasta\u0142o nieprzygotowanego.<\/p>\n
Usiad\u0142 obok niego.<\/p>\n
\u2014 Bo lubi\u0119 by\u0107 z tob\u0105.<\/p>\n
Matei pomy\u015bla\u0142 przez kilka sekund.<\/p>\n
\u2014 A dlatego, \u017ce jeste\u015b tat\u0105?<\/p>\n
Radu poczu\u0142, \u017ce serce mu stan\u0119\u0142o.<\/p>\n
Dziecko patrzy\u0142o na niego bardzo powa\u017cnie.<\/p>\n
\u2014 Kto ci to powiedzia\u0142?<\/p>\n
\u2014 Babcia. Zapyta\u0142em j\u0105.<\/p>\n
Radu nie wiedzia\u0142, co zrobi\u0107.<\/p>\n
\u2014 Jeste\u015b z\u0142y?<\/p>\n
Matei pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
\u2014 Nie.<\/p>\n
Potem podni\u00f3s\u0142 czerwony samochodzik.<\/p>\n
\u2014 Przyjdziesz te\u017c jutro?<\/p>\n
Oczy Radu nape\u0142ni\u0142y si\u0119 \u0142zami.<\/p>\n
Nie obj\u0105\u0142 go na si\u0142\u0119 i nie poprosi\u0142, \u017ceby m\u00f3wi\u0142 do niego \u201etata\u201d.<\/p>\n
Po prostu si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/p>\n
\u2014 Je\u015bli chcesz, przyjd\u0119.<\/p>\n
Matei podszed\u0142 i po\u0142o\u017cy\u0142 mu samochodzik na d\u0142o\u0144.<\/p>\n
\u2014 Chc\u0119.<\/p>\n
W dniu, w kt\u00f3rym wyszed\u0142 z wi\u0119zienia, Radu my\u015bla\u0142, \u017ce wolno\u015b\u0107 to metalowa brama zamykaj\u0105ca si\u0119 za nim.<\/p>\n
Myli\u0142 si\u0119.<\/p>\n
Prawdziwa wolno\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a si\u0119 przed nagrobkiem, kiedy jedno zdanie ujawni\u0142o mu, \u017ce poza wszystkim, co straci\u0142, Oana zostawi\u0142a mu te\u017c pow\u00f3d, by zacz\u0105\u0107 od nowa.<\/p>\n
Nie m\u00f3g\u0142 odzyska\u0107 tych pi\u0119ciu lat.<\/p>\n
Nie m\u00f3g\u0142 sprowadzi\u0107 Oany z powrotem.<\/p>\n
Ale m\u00f3g\u0142 by\u0107 obecny przez kolejne lata.<\/p>\n
A tym razem Radu nie zamierza\u0142 ju\u017c odej\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cz\u0119\u015b\u0107 2, kontynuacja opowie\u015bci. Radu odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie. Kilka metr\u00f3w za nim, pod czarnym parasolem, sta\u0142a starsza kobieta. Bia\u0142e w\u0142osy wystawa\u0142y jej spod chusty, a w wolnej r\u0119ce trzyma\u0142a bukiet chryzantem. Rozpozna\u0142 j\u0105 od razu. \u2014 Pani Petrescu\u2026 Matka Oany. Kobieta podesz\u0142a powoli, nie spuszczaj\u0105c go z oczu. \u2014 Wyszed\u0142e\u015b dzisiaj. To nie by\u0142o pytanie. … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-28377","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28377","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28377"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28377\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}