\u2014 Powiedz mi, Ana\u2026 kiedy ostatnio naprawd\u0119 si\u0119 \u015bmia\u0142a\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Pytanie rzuci\u0142o jej si\u0119 w oczy. Zaniem\u00f3wi\u0142a, trzymaj\u0105c szklank\u0119 w palcach. Przez chwil\u0119 jego wzrok przyku\u0142 j\u0105 do miejsca niczym niewidzialna kotwica.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie wiem \u2014 mrukn\u0119\u0142a cicho \u2014 prawdopodobnie\u2026 dawno temu.<\/p>\n\n\n\n
Dumitru u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko, nic nie m\u00f3wi\u0105c. To by\u0142 ciep\u0142y u\u015bmiech, ale pe\u0142en znaczenia. W tym momencie Ana poczu\u0142a, \u017ce \u200b\u200bco\u015b wisi w powietrzu. To nie by\u0142 flirt, nie by\u0142a zabawa \u2014 to by\u0142o raczej ciche rozpoznanie, jakby dwie osoby, kt\u00f3re kiedy\u015b si\u0119 straci\u0142y, odnalaz\u0142y si\u0119 przypadkiem, w ciszy jesiennego wieczoru.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana wr\u00f3ci\u0142a z kuchni z tac\u0105 ciasteczek, g\u0142o\u015bno si\u0119 \u015bmiej\u0105c i rozmawiaj\u0105c o r\u00f3\u017cnych rzeczach, a Ana stara\u0142a si\u0119 sprawia\u0107 wra\u017cenie uwa\u017cnej. Ale co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Poza opowie\u015bciami o podr\u00f3\u017cach i s\u0142odkim winem w kieliszkach czu\u0142a mieszank\u0119 niepokoju i po\u017c\u0105dania.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy zrobi\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017ano, Ana grzecznie odm\u00f3wi\u0142a noclegu, mimo \u017ce Swiet\u0142ana nalega\u0142a. Dumitru zaproponowa\u0142, \u017ce podwiezie j\u0105 do samochodu. Noc by\u0142a cicha, a w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach wilgotnych li\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMasz oczy kobiety, kt\u00f3ra zapomnia\u0142a marzy\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142 nagle, patrz\u0105c na jej twarz o\u015bwietlon\u0105 \u015bwiat\u0142ami reflektor\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ana chcia\u0142a co\u015b odpowiedzie\u0107, ale s\u0142owa nie przychodzi\u0142y jej do g\u0142owy. Spojrza\u0142a na niego tylko na chwil\u0119 \u2013 wystarczaj\u0105co d\u0142ug\u0105, by poczu\u0107 jego spojrzenie, jednocze\u015bnie pal\u0105ce i spokojne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017ce masz racj\u0119\u201d \u2013 zdo\u0142a\u0142a w ko\u0144cu powiedzie\u0107. \u201eA mo\u017ce po prostu ju\u017c nie wiem, jak to robi\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dumitru skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, nic nie m\u00f3wi\u0105c. Potem lekko pochyli\u0142 si\u0119 i otworzy\u0142 jej drzwi.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mo\u017ce kiedy\u015b sobie przypomnisz.<\/p>\n\n\n\n
Jazda powrotna do domu wydawa\u0142a si\u0119 d\u0142u\u017csza ni\u017c kiedykolwiek. W samochodzie pachnia\u0142o mokrymi li\u015b\u0107mi i m\u0119tnymi my\u015blami. Wiktor wr\u00f3ci za dzie\u0144 ze swoimi opowie\u015bciami o rybach i ogniskach. A ona\u2026 nie wiedzia\u0142a, co mu powie, kiedy na ni\u0105 spojrzy.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia telefon zawibrowa\u0142 kilka razy. To by\u0142 nieznany numer. Kiedy odebra\u0142a, g\u0142os po drugiej stronie by\u0142 ju\u017c jej znajomy.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ana, to ja. Dumitru. Nie wiem, czy ci przeszkadzam\u2026 ale jutro wyje\u017cd\u017cam. Chcia\u0142bym ci da\u0107 zdj\u0119cie. Tylko jedno.<\/p>\n\n\n\n
Zawaha\u0142a si\u0119 przez chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dobrze \u2014 powiedzia\u0142a \u2014 gdzie si\u0119 spotkamy?<\/p>\n\n\n\n
Kilka godzin p\u00f3\u017aniej siedzieli twarz\u0105 w twarz w ma\u0142ej kawiarni w centrum miasta. Dumitru poda\u0142 jej zdj\u0119cie. By\u0142 to czarno-bia\u0142y portret \u2014 ona, na progu domu Swiet\u0142any, z lekkim, zagubionym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak ci\u0119 widzia\u0142em \u2014 powiedzia\u0142. \u2014 Kobieta, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c nie wie, ile \u015bwiat\u0142a nosi w sobie.<\/p>\n\n\n\n
Ana spojrza\u0142a na zdj\u0119cie i poczu\u0142a, jak co\u015b w niej p\u0119ka. To nie by\u0142 b\u00f3l \u2014 to by\u0142o wyzwolenie. U\u015bwiadomi\u0142a sobie, \u017ce przez lata \u017cy\u0142a mechanicznie, bez pasji, bez iskry.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dzi\u0119kuj\u0119 \u2014 wyszepta\u0142a. \u2014 Chyba tego potrzebowa\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Dumitru u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i wsta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A wi\u0119c moja misja jest spe\u0142niona.<\/p>\n\n\n\n
Wyszed\u0142, nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 za siebie.<\/p>\n\n\n\n
Kilka dni p\u00f3\u017aniej, kiedy Victor wr\u00f3ci\u0142 z po\u0142owu, Ana czeka\u0142a na niego przy stole z kubkiem gor\u0105cej kawy i nowym spokojem w oczach. Nie nienawidzi\u0142a go, nie ocenia\u0142a, ale co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru, po d\u0142ugim czasie, Ana roze\u015bmia\u0142a si\u0119 serdecznie. Bez wina, bez zdj\u0119\u0107, bez powodu. Po prostu dlatego, \u017ce w ko\u0144cu odnalaz\u0142a zagubion\u0105 cz\u0105stk\u0119 siebie.<\/p>\n\n\n\n
Ta praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142a sfabularyzowana dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobie\u0144stwo do prawdziwych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do prawdziwych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i nie by\u0142o zamierzone przez autork\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani przedstawienie postaci, ani za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone w niej opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3w autora ani wydawcy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2014 Powiedz mi, Ana\u2026 kiedy ostatnio naprawd\u0119 si\u0119 \u015bmia\u0142a\u015b? Pytanie rzuci\u0142o jej si\u0119 w oczy. Zaniem\u00f3wi\u0142a, trzymaj\u0105c szklank\u0119 w palcach. Przez chwil\u0119 jego wzrok przyku\u0142 j\u0105 do miejsca niczym niewidzialna kotwica. \u2014 Nie wiem \u2014 mrukn\u0119\u0142a cicho \u2014 prawdopodobnie\u2026 dawno temu. Dumitru u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko, nic nie m\u00f3wi\u0105c. To by\u0142 ciep\u0142y u\u015bmiech, ale pe\u0142en znaczenia. … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5617","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5617","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5617"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5617\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5618,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5617\/revisions\/5618"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5617"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5617"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5617"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}