Jego brat, Marian, nigdy nie zrezygnowa\u0142 z poszukiwa\u0144 prawdy. Mia\u0142 zaledwie dwana\u015bcie lat, gdy jego starszy brat, D\u0103nu\u021b, znikn\u0105\u0142 w noc bankietu na ostatnim roku studi\u00f3w. Jego rodzice ju\u017c nigdy nie byli tacy sami, a on dorasta\u0142 z wizerunkiem tego portretu na \u015bcianie, z m\u0142odzie\u0144czym u\u015bmiechem, kt\u00f3ry zdawa\u0142 si\u0119 pod\u0105\u017ca\u0107 za nim, gdziekolwiek si\u0119 uda\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Latami pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 czego\u015b dowiedzie\u0107, ale wszyscy w mie\u015bcie zdawali si\u0119 unika\u0107 tego tematu. Policja zamkn\u0119\u0142a spraw\u0119, twierdz\u0105c, \u017ce m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani \u201eprawdopodobnie uciekli\u201d. Marian wiedzia\u0142 jednak, \u017ce to nieprawda. D\u0103nu\u021b by\u0142 typem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry snuje plany, chcia\u0142 i\u015b\u0107 na studia, kupi\u0107 star\u0105 Daci\u0119 i sam j\u0105 wyremontowa\u0107. Nigdy nie odchodzi\u0142 bez s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego ch\u0142odnego, jesiennego wieczoru Marian otrzyma\u0142 kopert\u0119 bez nadawcy. W \u015brodku znajdowa\u0142a si\u0119 ma\u0142a kaseta magnetofonowa z czas\u00f3w telefon\u00f3w z klapk\u0105 i kawa\u0142ek po\u017c\u00f3\u0142k\u0142ego papieru z prostym napisem: \u201eS\u0142uchaj wie\u017cy\u201d. Wie\u017ca ci\u015bnie\u0144 wci\u0105\u017c sta\u0142a na skraju miasta, zardzewia\u0142a, z powybijanymi szybami, otoczona wysok\u0105 traw\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy tam dotar\u0142, w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach deszczu i rdzy. Dr\u017c\u0105cymi r\u0119kami w\u0142o\u017cy\u0142 ta\u015bm\u0119 do starego magnetofonu i nacisn\u0105\u0142 \u201eplay\u201d. Na pocz\u0105tku tylko ha\u0142as, wiatr gwi\u017cd\u017c\u0105cy przez mikrofony. Potem g\u0142os. G\u0142os jego brata.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Je\u015bli kto\u015b to znajdzie\u2026 nie wchod\u017a tam. To prawda, wszystko, co m\u00f3wili o wie\u017cy. My\u015bleli\u015bmy, \u017ce to \u017cart. Nie \u017cart. Wyno\u015b si\u0119!<\/p>\n\n\n\n
Po tych s\u0142owach rozleg\u0142 si\u0119 kr\u00f3tki krzyk, a potem g\u0142o\u015bny metaliczny d\u017awi\u0119k. Zapad\u0142a cisza. Marian poczu\u0142, jak mi\u0119kn\u0105 mu kolana. Kiedy spojrza\u0142 w g\u00f3r\u0119, zobaczy\u0142 dziwny, czerwony \u015blad na \u015bcianie wie\u017cy. Wygl\u0105da\u0142 jak spirala zako\u0144czona okiem.<\/p>\n\n\n\n
Dotkn\u0105\u0142 \u015bciany i odpad\u0142 kawa\u0142ek tynku. Za nim znalaz\u0142 ma\u0142e drzwiczki, pokryte wieloletnim kurzem i ple\u015bni\u0105. Pchn\u0105\u0142 je. W \u015brodku by\u0142o ciemno, ale z latark\u0105 w telefonie zobaczy\u0142 co\u015b, co zapar\u0142o mu dech w piersiach: trzy drewniane \u0142awki, du\u017ce lustro, a po\u015brodku stare, oprawione zdj\u0119cie wszystkich jego koleg\u00f3w z klasy z 1999 roku.<\/p>\n\n\n\n
Z tym \u017ce na zdj\u0119ciu twarze trzech zaginionych os\u00f3b zosta\u0142y wydrapane. A pod spodem widnia\u0142 dr\u017c\u0105cy napis: \u201eCisza to jedyna rzecz, kt\u00f3ra ich trzyma z daleka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Us\u0142ysza\u0142 za sob\u0105 kroki. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie, ale nikogo tam nie by\u0142o. Telefon przesta\u0142 dzia\u0142a\u0107. Powietrze sta\u0142o si\u0119 lodowato zimne. I wtedy zrozumia\u0142a \u2013 nie powinna tam by\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wybieg\u0142a na zewn\u0105trz i kiedy wr\u00f3ci\u0142a do samochodu, poczu\u0142a, \u017ce \u200b\u200bwszystko si\u0119 zmieni\u0142o. W lusterku wstecznym, na \u015bcianie wie\u017cy, napis znikn\u0105\u0142. Na jego miejscu, czarnymi literami, widnia\u0142 napis: \u201eDzi\u0119kujemy za wys\u0142uchanie nas\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia Marian posz\u0142a na policj\u0119, ale kiedy chcia\u0142a pokaza\u0107 im ta\u015bm\u0119, nic z tego nie wysz\u0142o. \u017badnego g\u0142osu, \u017cadnego znaku, nic. Tylko cisza. Jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Jednak co roku, tej samej listopadowej nocy, w mie\u015bcie na kilka minut ga\u015bnie pr\u0105d. Starzy ludzie m\u00f3wi\u0105, \u017ce patrz\u0105c na wie\u017c\u0119, mo\u017cna zobaczy\u0107 trzy cienie stoj\u0105ce w oknie, patrz\u0105ce w d\u00f3\u0142 i czekaj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
Marian nigdy wi\u0119cej tam nie by\u0142. Ale za ka\u017cdym razem, gdy wieje silny wiatr, zdaje mu si\u0119, \u017ce s\u0142yszy cichy szept, niczym echo z innego \u015bwiata:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Cisza\u2026 wszystko ukrywa.<\/p>\n\n\n\n
To dzie\u0142o jest inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142o sfabularyzowane dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobie\u0144stwo do prawdziwych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do prawdziwych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani spos\u00f3b przedstawienia postaci, a tak\u017ce nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone w niej opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3w autora ani wydawcy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jego brat, Marian, nigdy nie zrezygnowa\u0142 z poszukiwa\u0144 prawdy. Mia\u0142 zaledwie dwana\u015bcie lat, gdy jego starszy brat, D\u0103nu\u021b, znikn\u0105\u0142 w noc bankietu na ostatnim roku studi\u00f3w. Jego rodzice ju\u017c nigdy nie byli tacy sami, a on dorasta\u0142 z wizerunkiem tego portretu na \u015bcianie, z m\u0142odzie\u0144czym u\u015bmiechem, kt\u00f3ry zdawa\u0142 si\u0119 pod\u0105\u017ca\u0107 za nim, gdziekolwiek si\u0119 uda\u0142. … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5949","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5949","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5949"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5949\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5950,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5949\/revisions\/5950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}