W kolejnych dniach dom Liny wype\u0142ni\u0142a dziwna cisza. Odk\u0105d Andriej zosta\u0142 przywieziony ze szpitala, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce atmosfera si\u0119 zmieni\u0142a. By\u0142o w nim co\u015b \u2013 szlachetno\u015b\u0107, finezja w gestach, jakby ten m\u0119\u017cczyzna nigdy nie spa\u0142 na \u0142awce, a w du\u017cym domu, z rega\u0142ami na ksi\u0105\u017cki i pianinem.<\/p>\n\n\n\n
Jej syn, Radu, spojrza\u0142 na niego podejrzliwie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, nie masz poj\u0119cia, kim on jest. Mo\u017ce przed czym\u015b ucieka. Mo\u017ce jest niebezpieczny\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lina zawsze odpowiada\u0142a jej spokojnie: \u201eNiebezpieczny jest cz\u0142owiek bez serca, a nie ten, kt\u00f3ry dzi\u0119kuje za talerz zupy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Andriej tymczasem pr\u00f3bowa\u0142 sobie przypomnie\u0107. Ka\u017cdego ranka siada\u0142 na balkonie, patrz\u0105c na drzewa. Czasami mamrota\u0142 co\u015b o \u201efotosyntezie\u201d albo \u201ekwa\u015bnej glebie\u201d. Innym razem jego palce porusza\u0142y si\u0119 w powietrzu, jakby gra\u0142 na pianinie.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego wieczoru Lina znalaz\u0142a go w salonie, przy starym pianinie swojej matki. Nikt go nie dotyka\u0142 od lat. Andriej gra\u0142 \u201eClair de Lune\u201d z precyzj\u0105, kt\u00f3ra zapiera\u0142a jej dech w piersiach.
\u201eSk\u0105d znasz t\u0119 piosenk\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119, przy\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142o\u0144 do skroni i wyszepta\u0142: \u201eNie wiem\u2026 Po prostu to czuj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Radu ogarnia\u0142 coraz wi\u0119kszy niepok\u00f3j. Zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 w internecie nazwiska, kt\u00f3re wykrzykn\u0105\u0142 nieznajomy: \u201eSergiu Verhovski\u201d. I oto, co znalaz\u0142. Profesor biologii uniwersyteckiej, zaginiony bez \u015bladu. Ostatnio widziano go w pobli\u017cu stacji badawczej w g\u00f3rach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, to on! Sp\u00f3jrz na zdj\u0119cie!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lina spojrza\u0142a na ekran. Twarz by\u0142a prawie identyczna. Tylko spojrzenie wydawa\u0142o si\u0119 inne \u2013 \u0142agodniejsze, bardziej zagubione.
\u201eNawet je\u015bli to on\u2026 co mamy zrobi\u0107? Wyrzuci\u0107 go?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia Radu poszed\u0142 na policj\u0119. Kiedy wr\u00f3ci\u0142 do domu, przed bram\u0105 zaparkowane by\u0142y dwa samochody. Z jednego wysiad\u0142 m\u0119\u017cczyzna w garniturze o ch\u0142odnym, w\u0142adczym wyrazie twarzy.
\u201ePanie Verhovski\u201d \u2013 powiedzia\u0142, pokazuj\u0105c legitymacj\u0119. \u201ePracuj\u0119 w instytucie, w kt\u00f3rym pan by\u0142 badaczem. Cieszymy si\u0119, \u017ce pana znale\u017ali\u015bmy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Andriej, albo Sergiu, powoli wsta\u0142. Wygl\u0105da\u0142 na zdezorientowanego, ale i przestraszonego.
\u201eJa\u2026 ja ju\u017c nie jestem t\u0105 sam\u0105 osob\u0105\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, profesorze\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna z fa\u0142szywym u\u015bmiechem. \u2013 \u201eI pana potrzebujemy. Tylko pan to wie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lina poczu\u0142a dreszcz. M\u0119\u017cczyzna nie m\u00f3wi\u0142 jak kolega, ale jak stra\u017cnik. W jego spojrzeniu by\u0142o co\u015b, co jej si\u0119 nie podoba\u0142o.
\u201eAndriej, je\u015bli nie chcesz i\u015b\u0107, to nie id\u017a\u201d \u2013 powiedzia\u0142a stanowczo.<\/p>\n\n\n\n
Ale on u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 gorzko. \u201eMusz\u0119 pozna\u0107 prawd\u0119, Lino\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wyjechali tego wieczoru. Przez kilka dni nikt nic nie s\u0142ysza\u0142. A\u017c do momentu, gdy do furtki domu dotar\u0142a koperta bez nadawcy. W \u015brodku znajdowa\u0142o si\u0119 zdj\u0119cie. Andriej \u2013 albo Sergiu \u2013 w bia\u0142ym fartuchu, u\u015bmiechaj\u0105cy si\u0119 na tle rz\u0119du dziwnych ro\u015blin, o\u015bwietlonych zielonymi \u015bwiat\u0142ami. Na odwrocie, dr\u017c\u0105cym g\u0142osem, widnia\u0142 tylko napis:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePodzi\u0119kuj swojemu synowi. Mia\u0142 racj\u0119. Nie by\u0142em tym, za kogo si\u0119 uwa\u017ca\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lina poczu\u0142a, jak \u015bciska jej si\u0119 serce. Nie wiedzia\u0142a, czy p\u0142aka\u0107, czy si\u0119 ba\u0107. Potem odwr\u00f3ci\u0142a zdj\u0119cie ponownie, patrz\u0105c na m\u0119\u017cczyzn\u0119 na zdj\u0119ciu. W rogu zdj\u0119cia widzia\u0142a otwarte okno, a za nim \u2013 g\u00f3rski krajobraz.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce to by\u0142a obietnica. Mo\u017ce ostrze\u017cenie.<\/p>\n\n\n\n
W nast\u0119pnych wieczorach Lina zawsze zostawia\u0142a zapalone \u015bwiat\u0142o w ogrodzie. W g\u0142\u0119bi duszy wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bAndriej wr\u00f3ci. Ale je\u015bli wr\u00f3ci, nie b\u0119dzie ju\u017c taki sam.<\/p>\n\n\n\n
A jednak pewnej zimowej nocy, gdy \u015bnieg pokry\u0142 wszystko biel\u0105, z ogrodu dobieg\u0142a melodia fortepianu. Lina wysz\u0142a na zewn\u0105trz, dr\u017c\u0105c z zimna. Na \u0142awce przed domem siedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna w p\u0142aszczu z zamkni\u0119tymi oczami, a melodia unosi\u0142a si\u0119 lekko w powietrzu.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142 on.
Ale kiedy podesz\u0142a, m\u0119\u017cczyzna podni\u00f3s\u0142 wzrok i powiedzia\u0142 tylko:
\u201eDzi\u0119kuj\u0119, \u017ce nauczy\u0142e\u015b mnie by\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po czym wsta\u0142 i odszed\u0142 w \u015bnieg, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 jedynie \u015blady st\u00f3p i g\u0142\u0119bok\u0105 cisz\u0119, niczym zamkni\u0119t\u0105 kartk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Od tamtej pory, ka\u017cdej zimy, Lina zostawia bukiet kwiat\u00f3w przy \u0142awce w ogrodzie.<\/p>\n\n\n\n
A czasami, gdy pada delikatny \u015bnieg, przysi\u0119ga, \u017ce \u200b\u200bzn\u00f3w s\u0142yszy d\u017awi\u0119k fortepianu.<\/p>\n\n\n\n
Utw\u00f3r ten jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142 sfabularyzowany dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobie\u0144stwo do rzeczywistych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do rzeczywistych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i nie by\u0142o zamierzone przez autork\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani przedstawienie postaci, ani za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone w niej opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3w autora ani wydawcy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W kolejnych dniach dom Liny wype\u0142ni\u0142a dziwna cisza. Odk\u0105d Andriej zosta\u0142 przywieziony ze szpitala, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce atmosfera si\u0119 zmieni\u0142a. By\u0142o w nim co\u015b \u2013 szlachetno\u015b\u0107, finezja w gestach, jakby ten m\u0119\u017cczyzna nigdy nie spa\u0142 na \u0142awce, a w du\u017cym domu, z rega\u0142ami na ksi\u0105\u017cki i pianinem. Jej syn, Radu, spojrza\u0142 na niego podejrzliwie. \u201eMamo, … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-6857","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6857","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6857"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6857\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6858,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6857\/revisions\/6858"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6857"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6857"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6857"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}