A\u0440\u0442\u0435\u043c sta\u0142 przy ogromnym oknie, z kt\u00f3rego powoli znika\u0142y kolory jesiennego dnia. Jego palce zaciska\u0142y si\u0119 na zimnym plastiku parapetu, szukaj\u0105c oparcia w \u015bwiecie, kt\u00f3ry w ci\u0105gu ostatnich dwudziestu czterech godzin wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do g\u00f3ry nogami. Wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech, wyprostowa\u0142 ramiona i ruszy\u0142 w stron\u0119 sali, gdzie czeka\u0142a na niego c\u00f3rka. Za drzwiami dochodzi\u0142 cichy, acz stanowczy g\u0142os dziewczyny, kt\u00f3ry \u015bciska\u0142 mu serce.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, jeste\u015b tu? Czuj\u0119, \u017ce jeste\u015b blisko.<\/p>\n\n\n\n
Wszed\u0142 do pokoju, a na jego twarzy pojawi\u0142 si\u0119 naj\u0142agodniejszy i najbardziej pocieszaj\u0105cy u\u015bmiech, jaki potrafi\u0142 wystawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jestem, kochanie. Obok ciebie. Wszystko z\u0142e jest ju\u017c za nami. Teraz b\u0119dzie dobrze, obiecuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Lena le\u017ca\u0142a na \u015bnie\u017cnobia\u0142ej poduszce, a jej delikatne cia\u0142o wydawa\u0142o si\u0119 jeszcze mniejsze w szpitalnym \u0142\u00f3\u017cku. Jednak w oczach, zm\u0119czonych ci\u0105g\u0142ymi zabiegami, tkwi\u0142 p\u0142omie\u0144, kt\u00f3rego \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c nie widzia\u0142 od wielu lat.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Naprawd\u0119, tato? Czy to oznacza, \u017ce teraz b\u0119d\u0119 mog\u0142a\u2026 \u017cy\u0107? Jak wszyscy inni? Chodzi\u0107 do kina, sp\u0119dza\u0107 czas z przyjaci\u00f3\u0142mi, nie my\u015bl\u0105c o tabletkach co sekund\u0119? \u2013 w jej szept wbudowa\u0142a si\u0119 nie\u015bmia\u0142a, niemal niewierz\u0105ca nadzieja.<\/p>\n\n\n\n
Ar\u0442\u0435\u043c usiad\u0142 na kraw\u0119dzi \u0142\u00f3\u017cka, delikatnie chwytaj\u0105c jej zimn\u0105 d\u0142o\u0144 w swoje ciep\u0142e d\u0142onie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie, c\u00f3reczko, \u017ce tak. B\u0119dziesz musia\u0142a przez pewien czas by\u0107 ostro\u017cna i przestrzega\u0107 zalece\u0144 lekarzy, ale dasz rad\u0119. Jeste\u015b najsilniejsza, w ciebie zawsze wierzy\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Trudno mu by\u0142o powstrzyma\u0107 nap\u0142ywaj\u0105ce emocje. \u0141zy chcia\u0142y si\u0119 wydosta\u0107, ale nie m\u00f3g\u0142 pozwoli\u0107 sobie na p\u0142acz przy niej. Musia\u0142 by\u0107 jej podpor\u0105, ska\u0142\u0105. Przez lata odgrywa\u0142 t\u0119 rol\u0119 perfekcyjnie, ale si\u0142y powoli go opuszcza\u0142y. Ca\u0142e jego \u017cycie, od momentu narodzin Leny, pe\u0142ne by\u0142o wyzwa\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Problemy zdrowotne u Leny zacz\u0119\u0142y si\u0119 ju\u017c w pierwszych dniach \u017cycia. Co\u015b posz\u0142o nie tak podczas ci\u0105\u017cy \u2014 czy to by\u0142 tragiczny wypadek, czy mo\u017ce surowe zrz\u0105dzenie losu? Ka\u017cdego roku dziewczynka sp\u0119dza\u0142a tygodnie, a nieraz miesi\u0105ce w szpitalu. \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c pami\u0119ta\u0142, jak ma\u0142a, bezradna Lena p\u0142aka\u0142a z b\u00f3lu, a on m\u00f3g\u0142 tylko trzyma\u0107 j\u0105 za r\u0119k\u0119, czuj\u0105c swoj\u0105 bezsilno\u015b\u0107. Kiedy mia\u0142a dwana\u015bcie lat, jej matka Irina nie wytrzyma\u0142a ci\u0105g\u0142ego napi\u0119cia i odesz\u0142a, zostawiaj\u0105c po sobie kr\u00f3tkie po\u017cegnalne pismo. Pisa\u0142a, \u017ce nie marzy\u0142a o takim \u017cyciu pe\u0142nym strachu i korytarzy szpitala. \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c, cho\u0107 rozumia\u0142 jej s\u0142abo\u015b\u0107, poczu\u0142 dziwne ukojenie. Ich zwi\u0105zek od zawsze by\u0142 bardziej formalno\u015bci\u0105 ni\u017c prawdziwym uczuciem, pr\u00f3b\u0105 stworzenia pozoru rodziny opartej na rozs\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n
\n\u201cPrzez te wszystkie lata zawsze wierzy\u0142em, \u017ce znajdzie si\u0119 cud, kt\u00f3ry odmieni \u017cycie mojej c\u00f3rki\u201d \u2013 my\u015bla\u0142 cz\u0119sto \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Po wyj\u015bciu z sali \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do lekarza, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie do niego podszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Doktorze, nie potrafi\u0119 wyrazi\u0107 s\u0142owami mojej wdzi\u0119czno\u015bci \u2013 g\u0142os mu dr\u017ca\u0142 z emocji. \u2013 Dzi\u0119ki wam dosta\u0142em c\u00f3rk\u0119 na nowo. B\u0119d\u0119 wam dozgonnie wdzi\u0119czny.<\/p>\n\n\n\n
Lekarz, m\u0119\u017cczyzna oko\u0142o pi\u0119\u0107dziesi\u0105tki z m\u0105drymi, zm\u0119czonymi oczami, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 serdecznie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c\u0435 Wiktorowiczu, sami nie wierzymy w to, co si\u0119 wydarzy\u0142o. Szukali\u015bmy odpowiedniego dawcy prawie trzy lata. To prawdziwy cud, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 dzie\u0142em losu \u2013 m\u00f3wi\u0142 spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
Artem skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, pami\u0119taj\u0105c tamte chwile rozpaczy. Gdy Lena sko\u0144czy\u0142a pi\u0119tna\u015bcie lat, jej stan gwa\u0142townie si\u0119 pogorszy\u0142. Dom sta\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie fili\u0105 szpitala z ci\u0105g\u0142ymi wizytami piel\u0119gniarek, kropl\u00f3wkami i specjalistycznym sprz\u0119tem. Wiedzia\u0142, \u017ce tylko jego \u015brodki finansowe pozwala\u0142y im przetrwa\u0107. Bez nich\u2026? Nawet nie chcia\u0142 tego rozwa\u017ca\u0107. Got\u00f3w by\u0142 zrobi\u0107 wszystko, by znale\u017a\u0107 odpowiedniego dawcy. Oferowa\u0142 ogromne sumy najlepszym ekspertom w kraju i na \u015bwiecie, lecz w odpowiedzi s\u0142ysza\u0142 tylko wzruszenie ramionami i smutne spojrzenia.<\/p>\n\n\n\n
\n
- \u201cTo nie kwestia pieni\u0119dzy, \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c Wiktorowiczu,\u201d m\u00f3wili lekarze.<\/li>\n\n\n\n
- \u201cNiestety nie znajdujemy kompatybilnego dawcy.\u201d<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
Rozum rozumia\u0142 t\u0119 diagnoz\u0119, ale serce nie chcia\u0142o si\u0119 z ni\u0105 pogodzi\u0107. A\u017c trzy dni wcze\u015bniej zadzwoni\u0142 telefon z wiadomo\u015bci\u0105 o znalezieniu dawcy idealnie pasuj\u0105cego do Leny. Nie mo\u017cna tego by\u0142o wyt\u0142umaczy\u0107 inaczej ni\u017c cudem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Doktorze \u2013 zacz\u0105\u0142 ostro\u017cnie \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c \u2013 chcia\u0142bym osobi\u015bcie podzi\u0119kowa\u0107 tej dziewczynie, odda\u0107 co\u015b w zamian, pom\u00f3c. Taki gest jest wyj\u0105tkowy i nie ka\u017cdy jest do niego zdolny.<\/p>\n\n\n\n
Igor Siergiejewicz spojrza\u0142 uwa\u017cnie na \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c\u0430, a w jego oczach pojawi\u0142 si\u0119 cie\u0144 powa\u017cnej refleksji.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie jestem pewien, czy to dobry pomys\u0142. Sprawa jest delikatna. Dziewczyna zrobi\u0142a to dla swojej matki, kt\u00f3ra potrzebuje trudnej operacji serca. Nie zdaje sobie sprawy, \u017ce c\u00f3rka zosta\u0142a dawc\u0105 i my\u015bli, \u017ce \u015brodki na leczenie pochodz\u0105 z fundacji charytatywnej. \u017bycie bywa pe\u0142ne zaskakuj\u0105cych historii, kt\u00f3re trudno by nawet scenarzysta wymy\u015bli\u0142 \u2013 wyja\u015bnia\u0142 lekarz.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Rozumiem \u2013 skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c. \u2013 Nie mog\u0119 jednak pozosta\u0107 oboj\u0119tny. Kupuj\u0119 owoce, soki\u2026 mo\u017ce mama potrzebuje te\u017c innej pomocy, nie tylko finansowej? Towarzystwa, porad?<\/p>\n\n\n\n
Lekarz u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ponuro.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Najpierw spotkaj si\u0119 z Mari\u0105, potem zdecydujemy o kolejnych krokach. Ta historia ma wi\u0119cej warstw, kt\u00f3rych jeszcze nie odkryli\u015bmy. Chocia\u017c mog\u0119 si\u0119 myli\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Po tych s\u0142owach Igor Siergiejewicz odszed\u0142 korytarzem, a \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c zosta\u0142 z mieszank\u0105 niepokoju i ciekawo\u015bci. W powietrzu wisia\u0142a wa\u017cna niedopowiedziana tajemnica.<\/p>\n\n\n\n
Podczas oczekiwania dowiedzia\u0142 si\u0119 od piel\u0119gniarki o szczeg\u00f3\u0142ach pooperacyjnej opieki dawcy. Chcia\u0142 by\u0107 przygotowany i przekaza\u0107 potrzebne informacje r\u00f3wnie\u017c matce dziewczyny, aby u\u0142atwi\u0107 jej opiek\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Najwa\u017cniejsze informacje o opiece po dawstwie organ\u00f3w:<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\n
- Regularne kontrole lekarskie i monitorowanie stanu zdrowia.<\/li>\n\n\n\n
- Przestrzeganie zaleconej diety wraz z ograniczeniami.<\/li>\n\n\n\n
- Odpoczynek i unikanie nadmiernego wysi\u0142ku fizycznego przez zalecany czas.<\/li>\n\n\n\n
- Wsparcie psychologiczne oraz pomoc w adaptacji do nowej sytuacji.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n
Wreszcie zaproszono go do sali. Igor Siergiejewicz czeka\u0142 przy drzwiach, przybieraj\u0105c powa\u017cny wyraz twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gotowy, \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c Wiktorowiczu? \u2013 zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Artem z nerwowym u\u015bmiechem przetar\u0142 twarz r\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Igorze Siergiejewiczu, m\u00f3wisz tak, jakby za tymi drzwiami by\u0142o co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142e spotkanie. Jakby kry\u0142a si\u0119 za nimi tajemnica.<\/p>\n\n\n\n
Lekarz westchn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u017bycie jest pe\u0142ne zaskakuj\u0105cych zwrot\u00f3w, kt\u00f3rych nie wymy\u015bli\u0142by \u017caden pisarz. B\u0105d\u017a got\u00f3w na wszystko, naprawd\u0119 na wszystko.<\/p>\n\n\n\n
W milczeniu przeszli kilka metr\u00f3w korytarza. Sta\u0142o si\u0119 jasno, \u017ce \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c mierzy si\u0119 z czym\u015b nieznanym, gdy Igor Siergiejewicz na chwil\u0119 zatrzyma\u0142 si\u0119, sprawdzi\u0142 jego determinacj\u0119 i delikatnie pchn\u0105\u0142 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzie\u0144 dobry, Masha. Jak si\u0119 czujesz? \u2013 zapyta\u0142 lekko.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna le\u017c\u0105ca na \u0142\u00f3\u017cku powoli odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 g\u0142os\u00f3w. Jej twarz by\u0142a blada, lecz spokojna.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzie\u0144 dobry, Igorze Siergiejewiczu. Wydaje si\u0119, \u017ce w porz\u0105dku. A jak Lena? Wszystko dobrze?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jej stan jak na ni\u0105 jest bardzo dobry. Wszystko z\u0142e ju\u017c za nami. Przyszed\u0142 do ciebie go\u015b\u0107, kt\u00f3ry chce ci bardzo podzi\u0119kowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Doktor ust\u0105pi\u0142 miejsca \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c\u0443, kt\u00f3ry przeszed\u0142 do \u015brodka. Przez chwil\u0119 jego wzrok utkwiony by\u0142 w dziewczynie. W tej samej sekundzie worek z owocami i sokami wypad\u0142 mu z os\u0142abionych d\u0142oni uderzaj\u0105c g\u0142ucho o pod\u0142og\u0119. Zamrozi\u0142 si\u0119, nie mog\u0105c oderwa\u0107 wzroku. To by\u0142a jego c\u00f3rka. Nie, to nie by\u0142a Lena, jednak podobie\u0144stwo by\u0142o uderzaj\u0105ce \u2013 podobne wielkie, szare oczy, ten sam kszta\u0142t ust i do\u0142eczki na policzkach.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co to\u2026 co si\u0119 dzieje? \u2013 wyszepta\u0142, zwracaj\u0105c si\u0119 bardziej do lekarza ni\u017c do dziewczyny. \u2013 To jaki\u015b \u017cart?<\/p>\n\n\n\n
Igor Siergiejewicz przy\u0142o\u017cy\u0142 palec do ust, prosz\u0105c o cisz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c Wiktorowiczu, prosz\u0119, b\u0105d\u017a cicho. To szpital. Sytuacja jest wyj\u0105tkowa. Sam by\u0142em w szoku, kiedy po raz pierwszy zobaczy\u0142em ich razem na dokumentach, a potem na \u017cywo. Natura potrafi czasem zdzia\u0142a\u0107 cuda.<\/p>\n\n\n\n
Artem przeprosi\u0142 odruchowo, podni\u00f3s\u0142 worek i zrobi\u0142 niepewny krok w stron\u0119 dziewczyny. Jego kolana by\u0142y jak z waty.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzie\u0144 dobry \u2013 w ko\u0144cu wydusi\u0142 z siebie. \u2013 Mam na imi\u0119 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c, \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c Wiktorowicz.<\/p>\n\n\n\n
Maria spojrza\u0142a na niego z wyra\u017anym zdziwieniem i zainteresowaniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzie\u0144 dobry, Maria.<\/p>\n\n\n\n
Przybli\u017cy\u0142 si\u0119, nie mog\u0105c oderwa\u0107 wzroku. Nie by\u0142o \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci \u2013 Lena i ta nieznajoma Maria by\u0142y do siebie zadziwiaj\u0105co podobne. Maria r\u00f3wnie\u017c patrzy\u0142a uwa\u017cnie, widz\u0105c, \u017ce to nie przypadek.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przepraszam, ale nic nie rozumiem. Wy\u2026 Wy jeste\u015bcie do kogo\u015b podobni. Do mnie? A mo\u017ce ja do ciebie?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Maria, jeste\u015b\u2026 jeste\u015b niesamowicie podobna do mojej c\u00f3rki Leny \u2013 m\u00f3wi\u0142 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c, staraj\u0105c si\u0119 znale\u017a\u0107 s\u0142owa. W jego g\u0142owie k\u0142\u0119bi\u0142y si\u0119 my\u015bli i hipotezy. \u2013 Mo\u017ce one by\u0142y bli\u017aniaczkami? Albo co\u015b w tym stylu. Ty jeste\u015b chyba troch\u0119 starsza. Ile masz lat, Maria? Je\u015bli to nie tajemnica.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jutro ko\u0144cz\u0119 dwadzie\u015bcia jeden. A Leny, je\u015bli dobrze pami\u0119tam z dokument\u00f3w, osiemna\u015bcie. Mam nadziej\u0119, \u017ce gdy obie si\u0119 wzmocnimy, b\u0119d\u0119 mog\u0142a j\u0105 pozna\u0107. Zaczynam by\u0107 ciekawa \u2013 odpowiedzia\u0142a dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n
Artem przetar\u0142 skronie, pr\u00f3buj\u0105c uporz\u0105dkowa\u0107 my\u015bli. Ca\u0142a sytuacja wydawa\u0142a si\u0119 niemal mistyczna i nieprawdopodobna.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobrze, na razie od\u0142\u00f3\u017cmy te zagadki na bok \u2013 powiedzia\u0142, podaj\u0105c jej worek. \u2013 Przynios\u0142em kilka rzeczy\u2026 owoce, soki. My\u015bla\u0142em, \u017ce mog\u0105 si\u0119 przyda\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Igor Siergiejewicz uprzejmie zabra\u0142 worek, zostawi\u0142 na stoliku kilka jab\u0142ek i sok.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Reszta jest jeszcze zakazana. Musimy przestrzega\u0107 diety.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A mo\u017ce przeka\u017c\u0119 to twojej mamie? \u2013 zaproponowa\u0142 Artem, zwracaj\u0105c si\u0119 do Marii. \u2013 Przepraszam, je\u015bli jestem natarczywy, ale Igor Siergiejewicz skrobn\u0105\u0142 mi kilka s\u0142\u00f3w o jej sytuacji.<\/p>\n\n\n\n
Maria zasmuci\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Prosz\u0119, nie m\u00f3w jej, \u017ce jestem tutaj. Nie wolno jej si\u0119 martwi\u0107. Operacja jest za tydzie\u0144. Mo\u017ce po niej\u2026<\/p>\n\n\n\n
Artem wsta\u0142, kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i podszed\u0142 do drzwi. Zatrzyma\u0142 si\u0119 na progu i odwr\u00f3ci\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzi\u0119kuj\u0119, Masha. Nie zdajesz sobie sprawy, co zrobi\u0142a\u015b. To najgorsze uczucie \u2013 widzie\u0107 cierpienie w\u0142asnego dziecka i nie m\u00f3c nic zmieni\u0107. Da\u0142a\u015b jej \u017cycie. I mi \u2013 nadziej\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Maria odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do \u015bciany, wyra\u017anie potrzebuj\u0105c chwili samotno\u015bci. Artem wyszed\u0142 na korytarz, gdzie jego umys\u0142 z trudem przetwarza\u0142 absurdalne odkrycie. To niemo\u017cliwe. Po bolesnym rozstaniu Svet\u0142ana wyjecha\u0142a daleko, nie mog\u0142a ukrywa\u0107 przed nim takiego sekretu. To by\u0142oby zbyt okrutne.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Igorze Siergiejewiczu \u2013 szepn\u0105\u0142, gdy lekarz wyszed\u0142 za nim. \u2013 M\u00f3g\u0142by pan zaprowadzi\u0107 mnie do matki Marii? Musz\u0119\u2026 musz\u0119 j\u0105 zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Doktor skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pami\u0119taj jednak o najwa\u017cniejszej zasadzie: \u017cadnych niepokoj\u00f3w. Nie wolno m\u00f3wi\u0107, gdzie jest c\u00f3rka i co si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zrozumia\u0142em. Spok\u00f3j gwarantowany.<\/p>\n\n\n\n
W\u0119drowali wolno innym korytarzem. Ka\u017cdy krok wywo\u0142ywa\u0142 g\u0142o\u015bniejsze i ci\u0119\u017csze uderzenia serca Artema. Dotarli do sali. Igor Siergiejewicz uchwyci\u0142 klamk\u0119, wymieni\u0142 spojrzenia z \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c\u043e\u043c i otworzy\u0142 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Artem zamar\u0142 na progu. Spojrza\u0142 na stoj\u0105c\u0105 ty\u0142em kobiet\u0119 o znajomym uk\u0142adzie w\u0142os\u00f3w i sylwetce.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Svet\u0142ana Pietrowna, ju\u017c na nogach? To dobrze, ale nie przesadzaj \u2013 powiedzia\u0142 lekarz, wchodz\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
Kobieta odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Czas, zdawa\u0142o si\u0119, zatrzyma\u0142 si\u0119 dla \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c\u0430.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Doktorze, nie mog\u0119 le\u017ce\u0107 ci\u0105gle, bo zwariuj\u0119 \u2013 zacz\u0119\u0142a, po czym zamilk\u0142a, gdy jej wzrok spotka\u0142 si\u0119 z \u0410\u0440\u0442\u0435\u043cem. Jej twarz poblad\u0142a. \u2013 Artem? Co ty tu robisz? Jak mnie znalaz\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Artem zrobi\u0142 krok do przodu, czuj\u0105c, jak nogi si\u0119 uginaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sveta\u2026 Us\u0142ysza\u0142em znajome nazwisko w tym szpitalu. Tu leczy si\u0119 moja c\u00f3rka \u2013 powiedzia\u0142 z trudem.<\/p>\n\n\n\n
Svet\u0142ana usiad\u0142a powoli na krze\u015ble przy \u0142\u00f3\u017cku. Artem z ulg\u0105 zawar\u0142 w my\u015blach, \u017ce jej panie\u0144skie nazwisko, kt\u00f3re zna\u0142 z dokument\u00f3w, pozosta\u0142o niezmienione, co oznacza\u0142o, \u017ce nie wysz\u0142a za m\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy opu\u015bcili sal\u0119, Artem niemal pad\u0142 na najbli\u017csz\u0105 \u0142awk\u0119 w korytarzu. Igor Siergiejewicz przyni\u00f3s\u0142 mu szklank\u0119 ch\u0142odnej wody w milczeniu.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie spodziewa\u0142em si\u0119\u2026 niczego takiego \u2013 powtarza\u0142 Artem, zaciskaj\u0105c trz\u0119s\u0105ce si\u0119 d\u0142onie na szklance. \u2013 Wi\u0119c Maria\u2026 to\u2026<\/p>\n\n\n\n
Lekarz cicho powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Teraz to ty musisz zdecydowa\u0107, co dalej. Gdybym by\u0142 na twoim miejscu, wybra\u0142bym drog\u0119 ca\u0142kowitej otwarto\u015bci. Prawda i tak wyjdzie na jaw, a im d\u0142u\u017cej j\u0105 ukrywasz, tym wi\u0119kszy b\u00f3l dla wszystkich, zw\u0142aszcza dla obu c\u00f3rek.<\/p>\n\n\n\n
Gdy lekarz schodzi\u0142, Artem zatrzyma\u0142 go, pytaj\u0105c:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dlaczego operacja Svet\u0142any jest tak d\u0142ugo odraczana?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie mamy specjalisty, kt\u00f3ry podj\u0105\u0142by si\u0119 tak skomplikowanej procedury. Czekamy na profesora z zagranicy, kt\u00f3ry ma przyby\u0107 za miesi\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie mo\u017cna przyspieszy\u0107 jego przyjazdu albo wys\u0142a\u0107 Svet\u0142an\u0119 tam, gdzie on jest?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To kwestia finansowa. Bardzo kosztowna. Mamy co prawda dwie kliniki, gdzie operacja jest wykonywana na najwy\u017cszym poziomie i z minimalnym ryzykiem.<\/p>\n\n\n\n
Artem zdecydowanie wsta\u0142, a w jego oczach pojawi\u0142 si\u0119 od dawna niegasn\u0105cy p\u0142omie\u0144 determinacji.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Za\u0142atw co\u015b w najlepszej z nich. Natychmiast. Dzisiaj. Pieni\u0105dze nie maj\u0105 znaczenia. Bior\u0119 na siebie wszelkie koszty.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu formalno\u015bci i wyj\u015bciu z gabinetu dyrektora szpitala Artem poszed\u0142 do sali Leny. Wiedzia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce d\u0142u\u017cej ukrywa\u0107 prawdy. Musia\u0142 powiedzie\u0107 wszystko.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Leno, musimy porozmawia\u0107 powa\u017cnie. Musz\u0119 ci co\u015b wyzna\u0107. Nie wiem, jak na to zareagujesz, ale nie mog\u0119 ju\u017c milcze\u0107. Nasze \u017cycie si\u0119 zmieni\u0142o na zawsze.<\/p>\n\n\n\n
Lena spojrza\u0142a na niego niepokoj\u0105co, wy\u0142apuj\u0105c niespodziewan\u0105 powag\u0119 w jego g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, straszysz mnie. Co si\u0119 sta\u0142o? Co z operacj\u0105?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nic z\u0142ego z operacj\u0105 \u2013 zapewni\u0142 j\u0105 \u2013 wszystko posz\u0142o bardzo dobrze. Chodzi o co\u015b innego \u2013 usiad\u0142 obok i chwyci\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119. \u2013 Kochanie, jeszcze zanim pozna\u0142e\u015b mam\u0119, zanim zacz\u0119\u0142a si\u0119 ca\u0142a ta historia z biznesem i pieni\u0119dzmi, kocha\u0142em pewn\u0105 kobiet\u0119. Bardzo mocno. Nazywa si\u0119 Svet\u0142ana. Dla niej najwa\u017cniejsze by\u0142o \u017cycie rodzinne, dom, mi\u0142o\u015b\u0107. Ja, m\u0142ody i naiwny, my\u015bla\u0142em, \u017ce liczy si\u0119 kariera i sukces. Powiedzia\u0142em jej, \u017ce nie pasujemy do siebie. To by\u0142 najwi\u0119kszy b\u0142\u0105d mojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Zrobi\u0142 pauz\u0119, zbieraj\u0105c si\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzisiaj spotka\u0142em dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra zosta\u0142a twoim dawc\u0105. Ma na imi\u0119 Maria. Kiedy j\u0105 zobaczy\u0142em, zamar\u0142o mi serce. Jest twoim niemal\u017ce bli\u017aniaczym odbiciem, tylko troch\u0119 starsza.<\/p>\n\n\n\n
Lena obserwowa\u0142a go szeroko otwartymi oczami, w kt\u00f3rych powoli rodzi\u0142o si\u0119 zrozumienie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato\u2026 chcesz powiedzie\u0107, \u017ce ta dziewczyna\u2026 to twoja c\u00f3rka? Od tej samej Svet\u0142any?<\/p>\n\n\n\n
Artem skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, nie mog\u0105c wydoby\u0107 s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak, Lena. I zgodzi\u0142a si\u0119 zosta\u0107 dawc\u0105, by uratowa\u0107 swoj\u0105 mam\u0119. T\u0119 sam\u0105 kobiet\u0119, kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b kocha\u0142em i kt\u00f3r\u0105 tak niesprawiedliwie porzuci\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Lena milcza\u0142a d\u0142ugo, patrz\u0105c przez okno na nadchodz\u0105c\u0105 noc. P\u00f3\u017aniej zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do ojca, a w jej oczach by\u0142o nie gniew, lecz g\u0142\u0119boki, dojrza\u0142y smutek.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, czy Maria\u2026 czy wie, kim jeste\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie, jeszcze nie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale powinna\u2026 ma prawo ci\u0119 nienawidzi\u0107 \u2013 wyszepta\u0142a. \u2013 A je\u015bli dowie si\u0119, \u017ce to ty op\u0142aci\u0142e\u015b operacj\u0119 dla jej mamy? Mog\u0142aby pomy\u015ble\u0107, \u017ce pr\u00f3bujesz si\u0119 wykupi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Poczekaj, c\u00f3rko\u2026 Co czujesz? Co ci\u0119 najbardziej martwi? \u2013 zapyta\u0142 Artem \u0142agodnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie wiem\u2026 To dziwne uczucie, \u017ce mam siostr\u0119. Prawdziw\u0105 siostr\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a Lina, pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 podnie\u015b\u0107, lecz skrzywi\u0142a si\u0119 z b\u00f3lu. \u2013 Tato, musisz im pom\u00f3c. I musisz powiedzie\u0107 prawd\u0119. Marii i Svet\u0142anie. To b\u0119dzie uczciwe. Tylko tak.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Leno, le\u017c spokojnie, nie ruszaj si\u0119 \u2013 prosi\u0142, gdy nagle kto\u015b zapuka\u0142 do drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Do pokoju wszed\u0142 Igor Siergiejewicz.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c Wiktorowiczu, m\u00f3g\u0142by pan na chwil\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Wyszli na korytarz. Lekarz oznajmi\u0142 niesamowit\u0105 wiadomo\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Klinika zgodzi\u0142a si\u0119 przyj\u0105\u0107 Svet\u0142an\u0119 Pietrown\u0119 jeszcze dzisiaj. Operacj\u0119 mo\u017cna przeprowadzi\u0107 jutro rano. Wszystkie formalno\u015bci s\u0105 gotowe.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ile to b\u0119dzie kosztowa\u0107? \u2013 zada\u0142 pytanie \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c automatycznie.<\/p>\n\n\n\n
Us\u0142yszawszy sum\u0119, bez zawahania wyj\u0105\u0142 telefon i zadzwoni\u0142 do swojego asystenta.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Aleksandrze, dostaniesz dzi\u015b faktur\u0119 z Europejskiej Kliniki Kardiochirurgii. Prosz\u0119 o natychmiastow\u0105 zap\u0142at\u0119 bez op\u00f3\u017anie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Od\u0142o\u017cy\u0142 s\u0142uchawk\u0119 i spojrza\u0142 na lekarza:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wy\u015blijcie rachunek i prosz\u0119 zorganizowa\u0107 transport. Wszystko musi by\u0107 najlepiej zrealizowane.<\/p>\n\n\n\n
Wszystkie kolejne godziny \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c sp\u0119dzi\u0142 przy \u0142\u00f3\u017cku Leny. Wieczorem dziewczyna zebra\u0142a si\u0119 na odwag\u0119, spojrza\u0142a na niego i cicho powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, id\u017a porozmawia\u0107 z ni\u0105. Z Mari\u0105. Ona te\u017c jest twoj\u0105 c\u00f3rk\u0105. A ja poczekam. Bardzo chc\u0119, \u017ceby\u015bmy si\u0119 pozna\u0142y. \u017beby\u015bmy mog\u0142y razem le\u017ce\u0107 tutaj, rozmawia\u0107. Sama bym jej podzi\u0119kowa\u0142a. Nie tylko za nerk\u0119. Za wszystko.<\/p>\n\n\n\n
Artem ledwo powstrzyma\u0142 \u0142zy. Jego c\u00f3rka okaza\u0142a si\u0119 m\u0105drzejsza i silniejsza ni\u017c on. Skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i wyszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przy sali Marii zapuka\u0142 i wszed\u0142. Dziewczyna le\u017ca\u0142a, patrz\u0105c w sufit, ale na jego widok odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119. W jej oczach nie by\u0142o pytania, raczej wiedza.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To pan? Op\u0142aci\u0142 pan operacj\u0119 mojej mamy? \u2013 zapyta\u0142a cicho.<\/p>\n\n\n\n
Artem milcza\u0142, kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105. Usiad\u0142 obok \u0142\u00f3\u017cka, spuszczaj\u0105c g\u0142ow\u0119. Nie wiedzia\u0142, od czego zacz\u0105\u0107. Jak przeprosi\u0107 za dwadzie\u015bcia jeden lat milczenia? Jak wyja\u015bni\u0107 to, co niewyt\u0142umaczalne?<\/p>\n\n\n\n
Maria odezwa\u0142a si\u0119 jako pierwsza. Jej g\u0142os by\u0142 zadziwiaj\u0105co spokojny.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pan jest moim ojcem, prawda?<\/p>\n\n\n\n
Artem uni\u00f3s\u0142 na ni\u0105 wzrok i zn\u00f3w kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 w milczeniu. Widz\u0105c, jak jej oczy badaj\u0105 jego rysy twarzy, szukaj\u0105c czego\u015b znajomego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie wiedzia\u0142em o tobie, Mario. Przysi\u0119gam, nie wiedzia\u0142em. Gdybym wiedzia\u0142\u2026<\/p>\n\n\n\n
Jego g\u0142os si\u0119 za\u0142ama\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Maria powoli u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 \u2014 to by\u0142 s\u0142aby, lecz szczery u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie czuj\u0119 do pana nienawi\u015bci. Rozumie pan? Czuj\u0119 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za szans\u0119 dla mamy. I dziwne szcz\u0119\u015bcie, \u017ce mog\u0142am pom\u00f3c. Siostrze. Je\u015bli my\u015bla\u0142 pan, \u017ce wybuchn\u0119 z\u0142o\u015bci\u0105 lub b\u0119d\u0119 pana obwinia\u0107, to si\u0119 myli\u0142. \u017bycie i tak jest zbyt skomplikowane, \u017ceby marnowa\u0107 energi\u0119 na gniew.<\/p>\n\n\n\n
Tamtego wieczoru w szpitalu panowa\u0142o niezwyk\u0142e o\u017cywienie. Za zgod\u0105 i na pro\u015bb\u0119 rodziny, pacjentki z dw\u00f3ch oddzielnych sal przenoszono do jednej, wi\u0119kszej. Poniewa\u017c Lena by\u0142a jeszcze bardzo s\u0142aba, zadecydowano przenie\u015b\u0107 do niej Mari\u0119. Ich pierwsze spotkanie by\u0142o ciche i wzruszaj\u0105ce \u2014 nie rzuci\u0142y si\u0119 sobie w ramiona, lecz d\u0142ugo si\u0119 przygl\u0105da\u0142y, a potem ich d\u0142onie samoistnie zetkn\u0119\u0142y si\u0119 na ko\u0142drze, splataj\u0105c palce. Piel\u0119gniarki, obserwuj\u0105ce scen\u0119, potajemnie ociera\u0142y \u0142zy, a nikt nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 ich rozdzieli\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wreszcie w sali zapad\u0142 spok\u00f3j, wszed\u0142 Igor Siergiejewicz z szerokim u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Gratuluj\u0119 wszystkim. Operacja Svet\u0142any Pietrownej zako\u0144czy\u0142a si\u0119 sukcesem. Profesor m\u00f3wi, \u017ce przebieg\u0142a idealnie i \u2014 co najwa\u017cniejsze \u2014 w sam\u0105 por\u0119. Troch\u0119 zw\u0142oki mog\u0142yby spowodowa\u0107 nieodwracalne skutki.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142y dwa lata. Dwa lata, kt\u00f3re odmieni\u0142y \u017cycie wszystkich bohater\u00f3w tej opowie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sveto, kochanie, uspok\u00f3j si\u0119, oddychaj g\u0142\u0119boko, pami\u0119taj o sercu \u2013 delikatnie nagabywa\u0142 Artem, obejmuj\u0105c j\u0105 za ramiona.<\/p>\n\n\n\n
Stali w salonie swojego du\u017cego, lecz wreszcie pe\u0142nego prawdziwego ciep\u0142a domu, przygotowuj\u0105c si\u0119 na wa\u017cn\u0105 chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jak tu si\u0119 nie denerwowa\u0107, \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c! Jedna c\u00f3rka wychodzi za m\u0105\u017c, druga ma pierwsz\u0105 du\u017c\u0105 randk\u0119 i przyprowadzi ch\u0142opaka na uroczysto\u015b\u0107. A tu jeszcze takie wiadomo\u015bci\u2026 g\u0142owa mi si\u0119 kr\u0119ci!<\/p>\n\n\n\n
Artem zamruga\u0142, uwa\u017cnie patrz\u0105c na zdenerwowan\u0105 \u017con\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Sveto, co to za nowina? O czym m\u00f3wisz?<\/p>\n\n\n\n
Svet\u0142ana u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do jego zdziwienia i przytuli\u0142a go.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Maksim z Mari\u0105 z\u0142o\u017cyli wniosek o \u015blub, a wkr\u00f3tce zostan\u0105 rodzicami. Jeszcze m\u0142oda, ma dwadzie\u015bcia trzy lata\u2026<\/p>\n\n\n\n
Artem powoli usiad\u0142 na kanapie. Ta wiadomo\u015b\u0107 by\u0142a tak zaskakuj\u0105ca, \u017ce nie potrafi\u0142 od razu znale\u017a\u0107 s\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Kiedy to si\u0119 sta\u0142o? Jak to\u2026 si\u0119 wydarzy\u0142o? \u2013 mamrota\u0142 z dezorientacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Svet\u0142ana usiad\u0142a obok, bior\u0105c jego r\u0119k\u0119 w swoje d\u0142onie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzieci rosn\u0105, \u0410\u0440\u0442\u0435\u043c. \u017byj\u0105 w\u0142asnym \u017cyciem. Wkr\u00f3tce b\u0119dziemy dziadkami. Nie denerwuj si\u0119 tak. To szcz\u0119\u015bcie. To po prostu \u017cycie toczy si\u0119 dalej.<\/p>\n\n\n\n
Artem g\u0142\u0119boko westchn\u0105\u0142. Na twarzy pojawi\u0142 si\u0119 powolny, szcz\u0119\u015bliwy u\u015bmiech. Przytuli\u0142 \u017con\u0119 mocniej.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No c\u00f3\u017c, Sveto, zostaniemy najlepszymi dziadkami na \u015bwiecie, prawda?<\/p>\n\n\n\n
Svet\u0142ana mocno przytuli\u0142a si\u0119 do niego, zamykaj\u0105c oczy. Przypomnia\u0142a sobie dzie\u0144 w szpitalu, gdy po latach roz\u0142\u0105ki zn\u00f3w ujrza\u0142a Artema. Jej serce \u015bcisn\u0119\u0142o si\u0119 nie tylko z powodu choroby, lecz tak\u017ce strachu. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczyzna pomy\u015bli, i\u017c ukrywa\u0142a przed nim c\u00f3rk\u0119 dla w\u0142asnej korzy\u015bci, pieni\u0119dzy. Ale on si\u0119 nie zmieni\u0142. Pozosta\u0142 tym samym \u0410\u0440\u0442\u0435\u043cem \u2013 silnym, niezawodnym, gotowym na wszystko dla tych, kt\u00f3rych kocha. Teraz, po tylu latach, zrozumia\u0142a, \u017ce ich mi\u0142o\u015b\u0107 nie zgas\u0142a, a tylko czeka\u0142a, by rozkwitn\u0105\u0107 jeszcze mocniej. Ich uczucie przetrwa\u0142o lata, b\u00f3l i roz\u0142\u0105k\u0119, staj\u0105c si\u0119 silniejsze jak d\u0105b, kt\u00f3ry puszcza nowe korzenie.<\/p>\n\n\n\n
To nie by\u0142 przypadek. To by\u0142a przeznaczenie.<\/p>\n\n\n\n
Podsumowanie:<\/strong> Ta niezwyk\u0142a historia opowiada o rodzinie, kt\u00f3ra pomimo trudno\u015bci zdrowotnych i \u017cyciowych przeciwno\u015bci losu, odnajduje nadziej\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107 i prawd\u0119. Przez lata walki, niewiary i tajemnic, los pozwoli\u0142 dw\u00f3m siostrom si\u0119 spotka\u0107, a rozdzielonemu ojcu odkry\u0107 now\u0105 szans\u0119 na budowanie wi\u0119zi. To opowie\u015b\u0107 o sile ludzkiego ducha, przebaczeniu i magii losu, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy tych, kt\u00f3rzy s\u0105 sobie pisani.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A\u0440\u0442\u0435\u043c sta\u0142 przy ogromnym oknie, z kt\u00f3rego powoli znika\u0142y kolory jesiennego dnia. Jego palce zaciska\u0142y si\u0119 na zimnym plastiku parapetu, szukaj\u0105c oparcia w \u015bwiecie, kt\u00f3ry w ci\u0105gu ostatnich dwudziestu czterech godzin wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do g\u00f3ry nogami. Wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech, wyprostowa\u0142 ramiona i ruszy\u0142 w stron\u0119 sali, gdzie czeka\u0142a na niego c\u00f3rka. Za drzwiami dochodzi\u0142 cichy, … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-7269","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7269","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7269"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7269\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7270,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7269\/revisions\/7270"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7269"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7269"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}