Wilgotne \u015bciany bunkra by\u0142y wy\u0142o\u017cone p\u00f3\u0142kami z zakurzonymi s\u0142oikami, a obok nich, w r\u00f3wnych stosach, le\u017ca\u0142y stare worki z m\u0105k\u0105, cukrem i konserwami z czas\u00f3w Ceau\u0219escu. Wygl\u0105da\u0142o to jak magazyn awaryjny z czas\u00f3w zimnej wojny, ale nie to mnie tak naprawd\u0119 przerazi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
W k\u0105cie pokoju, s\u0142abo o\u015bwietlonym promieniem \u015bwiat\u0142a wpadaj\u0105cym przez szpar\u0119, w kt\u00f3r\u0105 wpad\u0142am, zobaczy\u0142am co\u015b, czego nie powinno tam by\u0107: star\u0105 lalk\u0119 z wyd\u0142ubanymi oczami i wyrwanymi w\u0142osami, siedz\u0105c\u0105 na ma\u0142ym drewnianym krzese\u0142ku, jakby w pokoju dzieci\u0119cym. Na tylnej \u015bcianie widnia\u0142y dziwne symbole narysowane w\u0119glem, a w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 st\u0119ch\u0142y zapach ple\u015bni i czego\u015b\u2026 trudniejszego do okre\u015blenia.<\/p>\n\n\n\n
Serce wali\u0142o mi jak m\u0142otem. Chcia\u0142am krzycze\u0107, ale wstrzyma\u0142am oddech. Zrobi\u0142am jeszcze kilka krok\u00f3w, pr\u00f3buj\u0105c zorientowa\u0107 si\u0119, gdzie jestem. Obok lalki, na ma\u0142ym stoliku, le\u017ca\u0142a stara, \u0142uszcz\u0105ca si\u0119 ikona Matki Boskiej. Kto\u015b kiedy\u015b zapali\u0142 \u0142ojow\u0105 \u015bwiec\u0119 \u2013 \u015blady wci\u0105\u017c by\u0142y widoczne.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy us\u0142ysza\u0142am\u2026 kroki.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiem, czy to by\u0142y prawdziwe kroki, czy mo\u017ce moje serce bi\u0142o tak mocno, \u017ce mia\u0142am halucynacje, ale kroki zdawa\u0142y si\u0119 dochodzi\u0107 z bocznego tunelu. Rozejrza\u0142am si\u0119 za wyj\u015bciem, ale by\u0142o jasne, \u017ce jedyn\u0105 opcj\u0105 jest wspi\u0105\u0107 si\u0119 z powrotem tam, gdzie spad\u0142am. Ale nie mog\u0142am ju\u017c dostrzec otworu. Zamyka\u0142 si\u0119 powoli, niczym pokrywa \u015bci\u0105gana z g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n
Podbieg\u0142am do \u015bciany, kt\u00f3r\u0105 uzna\u0142am za wej\u015bcie, i zacz\u0119\u0142am j\u0105 drapa\u0107 d\u0142o\u0144mi. Paznokcie mi si\u0119 po\u0142ama\u0142y, ale ogarn\u0119\u0142a mnie zwierz\u0119ca panika. Chcia\u0142am si\u0119 wydosta\u0107. Odetchn\u0105\u0107 \u015bwie\u017cym powietrzem. Sprzeda\u0107 grzyby na stacji. Nigdy wi\u0119cej nie s\u0142ysze\u0107 o mieszkaniu.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy z ciemno\u015bci dobieg\u0142 g\u0142\u0119boki, ochryp\u0142y g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Przysz\u0142a\u015b w sam\u0105 por\u0119, Vero\u2026 Nadszed\u0142 czas.<\/p>\n\n\n\n
Zamar\u0142am. Moje imi\u0119? Kto tam by\u0142?<\/p>\n\n\n\n
Z cienia wy\u0142oni\u0142a si\u0119 skulona posta\u0107, trzymaj\u0105ca latark\u0119. Jego twarz by\u0142a pokryta g\u0142\u0119bokimi zmarszczkami, a oczy\u2026 nale\u017ca\u0142y do \u200b\u200bmojego m\u0119\u017ca. Nie \u017cy\u0142 od jedenastu lat.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie jeste\u015b prawdziwa\u2026 \u2014 wyszepta\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. Smutnym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie umar\u0142am, Vero. By\u0142am tutaj. To m\u00f3j dom. Nasz. A potem\u2026 i wiesz, dlaczego ci\u0119 tu przywieziono.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy zrozumia\u0142am. Symbole. Lalka. Ostrze\u017cenia, o kt\u00f3rych \u015bni\u0142am latami. To nie by\u0142 zwyk\u0142y zbieg okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
To wszystko mia\u0142o zwi\u0105zek z moj\u0105 rodzin\u0105. Z grzechami z przesz\u0142o\u015bci, z sekretami, kt\u00f3re skrywa\u0142am, i z kl\u0105tw\u0105 wypowiedzian\u0105 dawno temu przez kobiet\u0119, kt\u00f3r\u0105 wygna\u0142am z wioski\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ale nie zamierza\u0142am da\u0107 si\u0119 pokona\u0107. Nie po tym wszystkim, co przesz\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142am, spojrza\u0142am mu prosto w oczy i powiedzia\u0142am:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Skoro ty by\u0142a\u015b wystarczaj\u0105co silna, \u017ceby tu przetrwa\u0107, ja te\u017c dam rad\u0119. Ale nie zostan\u0119. Nie jestem twoja. Nie jestem niczyja.<\/p>\n\n\n\n
A potem zgas\u0142o \u015bwiat\u0142o. A kiedy zn\u00f3w otworzy\u0142am oczy, by\u0142am w lesie. Le\u017ca\u0142am na plecach, a obok mnie sta\u0142 kosz grzyb\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce to by\u0142 tylko sen\u2026 a mo\u017ce nie.<\/p>\n\n\n\n
Ale kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu, lalka siedzia\u0142a na kuchennym stole. Ta sama. Z pustymi oczami i krzywym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy zrozumia\u0142am: nic ju\u017c nie b\u0119dzie takie samo.<\/p>\n\n\n\n
Ta praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142a sfabrykowana dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobie\u0144stwo do prawdziwych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do prawdziwych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani przedstawienie postaci i nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone w niej opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3w autora ani wydawcy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wilgotne \u015bciany bunkra by\u0142y wy\u0142o\u017cone p\u00f3\u0142kami z zakurzonymi s\u0142oikami, a obok nich, w r\u00f3wnych stosach, le\u017ca\u0142y stare worki z m\u0105k\u0105, cukrem i konserwami z czas\u00f3w Ceau\u0219escu. Wygl\u0105da\u0142o to jak magazyn awaryjny z czas\u00f3w zimnej wojny, ale nie to mnie tak naprawd\u0119 przerazi\u0142o. W k\u0105cie pokoju, s\u0142abo o\u015bwietlonym promieniem \u015bwiat\u0142a wpadaj\u0105cym przez szpar\u0119, w kt\u00f3r\u0105 wpad\u0142am, … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-7924","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7924","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7924"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7924\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7925,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7924\/revisions\/7925"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7924"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7924"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7924"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}