Wiosenny deszcz pada\u0142 cicho mi\u0119dzy nagie drzewa na cmentarzu, jakby niebo p\u0142aka\u0142o razem z \u017ca\u0142obnikami. Kondukt pogrzebowy powoli posuwa\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy grobami, w ciszy, ze spuszczonymi g\u0142owami i ci\u0119\u017ckimi krokami w b\u0142ocie \u2013 towarzyszy\u0142 ostatniej drodze zmar\u0142ego po\u015br\u00f3d \u017cywych.<\/p>\n\n\n\n
Jego rodzina, kt\u00f3rej B\u0103lin nie widzia\u0142 od pi\u0119ciu lat z powodu ci\u0105g\u0142ych misji, przyby\u0142a poprzedniego wieczoru poci\u0105giem z Klu\u017cu-Napoki. Jego matka, pani Magda Kov\u00e1cs, z oczami zaczerwienionymi od p\u0142aczu, trzyma\u0142a si\u0119 ramienia najstarszego syna, Zsolta, podczas gdy ojciec, pan Eugen Kov\u00e1cs, wpatrywa\u0142 si\u0119 w trumn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eJak co\u015b takiego mog\u0142o si\u0119 sta\u0107, Magdo? Nasz ch\u0142opak\u2026 podczas akcji\u2026 Co\u015b takiego nie jest mo\u017cliwe\u2026\u201d \u2013 szepn\u0105\u0142 m\u0119\u017cczyzna do siebie, ale jego \u017cona tylko spu\u015bci\u0142a wzrok, nie odpowiadaj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy policjanci byli obecni. Granatowe mundury zdawa\u0142y si\u0119 zachowywa\u0107 godno\u015b\u0107 nawet w ulewnym deszczu \u2013 podobnie jak ludzie, kt\u00f3rzy je nosili. Obok warty honorowej sta\u0142a posta\u0107, kt\u00f3ra wszystkich zadziwia\u0142a: owczarek niemiecki, Rex, kt\u00f3ry by\u0142 koleg\u0105 i najlepszym przyjacielem B\u0103lina.<\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142 na sobie munduru ani od\u015bwi\u0119tnej wst\u0105\u017cki \u2013 ale wszyscy wiedzieli, \u017ce on te\u017c jest jednym z nich. B\u0103lin i Rex byli kolegami od ponad roku \u2013 ale nie tylko na akcjach, ale w ka\u017cdej chwili swojego \u017cycia. Ich relacja wykracza\u0142a daleko poza rozkazy i obowi\u0105zki: to by\u0142a prawdziwa przyja\u017a\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy trumna zosta\u0142a umieszczona nad grobem, Rex siedzia\u0142 cicho obok. Pocz\u0105tkowo tylko patrzy\u0142 w milczeniu. Potem zacz\u0105\u0142 cicho skomle\u0107, opieraj\u0105c g\u0142ow\u0119 na \u0142apach. Jego spojrzenie \u2013 jakby nie rozumia\u0142, gdzie jest jego pan. Jakby czeka\u0142, a\u017c B\u0103lin wyjdzie z trumny i powie: \u201eChod\u017a, przyjacielu!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Komisarz Andrei Secuiu, komendant policji, wyg\u0142osi\u0142 kr\u00f3tk\u0105 mow\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201ePodporucznik Kov\u00e1cs B\u0103lin by\u0142 nie tylko znakomitym policjantem. By\u0142 cz\u0142owiekiem. Bratem, przyjacielem. I, co nie mniej wa\u017cne, partnerem Rexa. Dzi\u015b chowamy nie tylko koleg\u0119, ale i towarzysza\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Rex uni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119. Us\u0142ysza\u0142 swoje imi\u0119. Nastawi\u0142 uszu. Potem wsta\u0142. Powoli podszed\u0142 do trumny. Zacz\u0105\u0142 go obw\u0105chiwa\u0107, najpierw dyskretnie, potem zacz\u0105\u0142 szczeka\u0107, powoli, ale coraz bardziej natarczywie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d \u2013 wyszepta\u0142 porucznik L\u00e1szl\u00f3, kt\u00f3rego Rex zna\u0142 z przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eMo\u017ce czuje B\u00e1lina\u2026\u201d \u2013 kto\u015b inny pr\u00f3bowa\u0142 wyja\u015bni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale pies nie przestawa\u0142. Zacz\u0105\u0142 drapa\u0107 praw\u0105 stron\u0119 trumny. Potem ruszy\u0142 do przodu i zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 szczeka\u0107, wydaj\u0105c g\u0142\u0119boki, przera\u017caj\u0105cy d\u017awi\u0119k.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eRex, wystarczy!\u201d \u2013 powiedzia\u0142 kapral Farkas, jego nowy tymczasowy opiekun, i pr\u00f3bowa\u0142 odci\u0105gn\u0105\u0107 go na bok.<\/p>\n\n\n\n
Ale Rex ani drgn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Szczeka\u0142 coraz g\u0142o\u015bniej, jakby chcia\u0142 co\u015b powiedzie\u0107. Obecni patrzyli w napi\u0119ciu, niekt\u00f3rzy cofali si\u0119 o krok. Napi\u0119cie narasta\u0142o. Matka B\u0103lina zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a p\u0142aka\u0107, szeptem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eProsz\u0119, zabierzcie go\u2026 Ju\u017c nie dam rady\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Podpu\u0142kownik Papp, jeden ze starszych oficer\u00f3w, zrobi\u0142 krok naprz\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eMo\u017cliwe\u2026 \u017ce co\u015b jest nie tak z trumn\u0105. Widzia\u0142em ju\u017c takie przypadki\u2026 Psy potrafi\u0105 wyczu\u0107, \u017ce w trumnie jest niew\u0142a\u015bciwa osoba\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eTo absurd!\u201d \u2013 wykrzykn\u0105\u0142 brat, Zsolt.<\/p>\n\n\n\n
Ale Rex ju\u017c wy\u0142 z \u017calu.<\/p>\n\n\n\n
Napi\u0119cie si\u0119gn\u0119\u0142o zenitu. W ko\u0144cu rodzina, pe\u0142na w\u0105tpliwo\u015bci, zgodzi\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eSprawd\u017a. Tylko sprawd\u017a. Skoro to uspokoi Rexa, to ja te\u017c si\u0119 uspokoj\u0119\u2026\u201d \u2013 wyszepta\u0142a Magda, wiedziona matczynym przeczuciem.<\/p>\n\n\n\n
Przedstawiciel zak\u0142adu pogrzebowego powoli i z szacunkiem otworzy\u0142 trumn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
I wtedy sta\u0142o si\u0119 co\u015b, czego nikt nie m\u00f3g\u0142 sobie wyobrazi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Matka krzykn\u0119\u0142a. To nie by\u0142 B\u0103lin w trumnie.<\/p>\n\n\n\n
W \u015brodku le\u017ca\u0142 nieznany m\u0119\u017cczyzna. Mia\u0142 rany na twarzy, ale by\u0142o jasne \u2013 to nie on. To nie by\u0142 ich syn.<\/p>\n\n\n\n
Rex usiad\u0142 cicho na brzegu grobu. Uspokoi\u0142 si\u0119. Przesta\u0142 szczeka\u0107. Wykona\u0142 swoj\u0105 misj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Przesz\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wszystko zmieni\u0142a
Pogrzeb natychmiast si\u0119 zako\u0144czy\u0142. Wszyscy byli w szoku. Wsz\u0119dzie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o szmery i pytania:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eGdzie wi\u0119c jest B\u0103lin?!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eKim jest ten cz\u0142owiek?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eTo koszmar\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Komisarz Secuiu natychmiast zacz\u0105\u0142 dzwoni\u0107. Policja otoczy\u0142a trumn\u0119, kto\u015b odci\u0105gn\u0105\u0142 Rexa na bok, ale nie by\u0142o potrzeby \u2013 pies siedzia\u0142 spokojnie, jakby odetchn\u0105\u0142 z ulg\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Kapral Farkas, kt\u00f3ry tymczasowo opiekowa\u0142 si\u0119 Rexem od czasu domniemanej \u015bmierci B\u0103lina, wyszepta\u0142 ze zdumieniem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eTen pies\u2026 wiedzia\u0142\u2026 wiedzia\u0142 od pocz\u0105tku\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Rodzina, funkcjonariusze i Rex wr\u00f3cili razem na komisariat, a nast\u0119pnie do szpitala, gdzie zidentyfikowano domniemane cia\u0142o \u2013 a przynajmniej tak s\u0105dzono. Policja i lekarze zostali zmuszeni do ponownej analizy dokument\u00f3w to\u017csamo\u015bci i rzeczy osobistych.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy szokuj\u0105ca prawda wysz\u0142a na jaw.<\/p>\n\n\n\n
Dr Endre Chiril\u0103, lekarz dy\u017curny, przejrza\u0142 akta dw\u00f3ch ci\u0119\u017cko rannych m\u0119\u017cczyzn przywiezionych do szpitala \u2013 jeden z nich zosta\u0142 uznany za zmar\u0142ego, drugi za\u015b by\u0142 w \u015bpi\u0105czce po strzelaninie. Po ponownym sprawdzeniu wszystkiego<\/p>\n\n\n\n
W dokumentach i rzeczach osobistych znaleziono:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eZmar\u0142y\u2026 to nie Kov\u00e1cs B\u00e1lin. Ale\u2026 m\u0142ody oficer Tak\u00e1cs Marcel, kt\u00f3ry niedawno przyby\u0142 na komisariat\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eWi\u0119c B\u00e1lin\u2026\u201d \u2013 wyszepta\u0142a matka, Magda.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201e\u2026\u017cyje. Jest w \u015bpi\u0105czce, ale \u017cyje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Powietrze si\u0119 rozrzedzi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Rodzina wybuchn\u0119\u0142a p\u0142aczem. Eugen, ojciec, m\u00f3g\u0142 tylko powiedzie\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eM\u00f3j syn \u017cyje. M\u00f3j syn \u017cyje\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Rex ponownie zaskomla\u0142 \u2013 tym razem z rado\u015bci. Podszed\u0142 do Magdy i po\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na jej kolanach. Kobieta pociesza\u0142a go ze \u0142zami w oczach:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201ePrzyprowadzi\u0142e\u015b go do nas\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
B\u0142\u0105d w dokumentacji szpitalnej \u2013 prawdopodobnie spowodowany st\u0142oczeniem, niemo\u017cno\u015bci\u0105 identyfikacji cia\u0142 i faktem, \u017ce oboje mieli na sobie mundury \u2013 doprowadzi\u0142 do powa\u017cnych konsekwencji. B\u0103lin, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142 strzelanin\u0119, zosta\u0142 zarejestrowany pod innym nazwiskiem. Gdyby Rex nie szczekn\u0105\u0142, b\u0142\u0105d m\u00f3g\u0142by zosta\u0107 odkryty dopiero kilka dni p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka, po oficjalnym potwierdzeniu to\u017csamo\u015bci B\u0103lina przez rodzin\u0119, otworzy\u0142 si\u0119 nowy rozdzia\u0142. Na miejscu poch\u00f3wku odby\u0142a si\u0119 kolejna ceremonia \u2013 tym razem ku czci Tak\u00e1csa Marcela.<\/p>\n\n\n\n
Rex r\u00f3wnie\u017c by\u0142 obecny na tym pogrzebie \u2013 milcza\u0142, ale nie szczeka\u0142. Wiedzia\u0142, \u017ce tym razem to prawdziwy bohater poleg\u0142 na s\u0142u\u017cbie.<\/p>\n\n\n\n
Przesz\u0142o\u015b\u0107: Historia Rexa i B\u0103lina
Kiedy Kov\u00e1cs B\u0103lin do\u0142\u0105czy\u0142 do policji w 2012 roku, marzy\u0142 o do\u0142\u0105czeniu do jednostki ps\u00f3w tropi\u0105cych. Od dziecka kocha\u0142 zwierz\u0119ta \u2013 zw\u0142aszcza psy. Mia\u0142 psa o imieniu Norocel, kt\u00f3rego znalaz\u0142 w burzliw\u0105 noc i kt\u00f3ry towarzyszy\u0142 mu przez dwana\u015bcie lat. Jego \u015bmier\u0107 g\u0142\u0119boko go poruszy\u0142a. B\u0103lin nigdy w pe\u0142ni nie wyzdrowia\u0142 \u2013 ale czu\u0142, \u017ce je\u015bli znajdzie nowego partnera, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zn\u00f3w nauczy\u0107 si\u0119 ufa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tak pozna\u0142 Rexa.<\/p>\n\n\n\n
Pies niedawno straci\u0142 swojego partnera, Alexandru Mare\u0219a, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 podczas operacji antynarkotykowej. Rex popad\u0142 w depresj\u0119, wycofa\u0142 si\u0119 i wycofa\u0142. Kilku funkcjonariuszy pr\u00f3bowa\u0142o do niego podej\u015b\u0107, ale bezskutecznie.<\/p>\n\n\n\n
Ale B\u0103lin by\u0142 inny.<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku nie by\u0142o \u0142atwo.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eNie akceptuje, gdy kto\u015b si\u0119 do niego zbli\u017ca. Ci\u0119\u017cko oddycha. Warczy. Nie znosi obcych\u201d \u2013 ostrzega\u0142 go major Keresztes, dow\u00f3dca oddzia\u0142u ps\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ale B\u0103lin by\u0142 cierpliwy. Nie zmusza\u0142 do niczego, po prostu siedzia\u0142 obok Rexa, by\u0142 z nim godzinami. Przynosi\u0142 mu przek\u0105ski, zabawki i pozwala\u0142 psu samemu zdecydowa\u0107, czy chce podej\u015b\u0107 bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
I pewnego dnia\u2026 Rex przyszed\u0142. Po\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na nodze B\u0103lina.<\/p>\n\n\n\n
Od tamtej pory byli nieroz\u0142\u0105czni.<\/p>\n\n\n\n
Rex nie wraca\u0142 jeszcze do domu z B\u0103linem \u2013 spa\u0142 w kojcu na oddziale. B\u0103lin przygotowa\u0142 ju\u017c dla niego miejsce w swoim mieszkaniu \u2013 mi\u0119kkie legowisko, zabawki, miski \u2013 ale bezskutecznie.<\/p>\n\n\n\n
A\u017c do pewnego dnia\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ratunek, strzelanina i lojalno\u015b\u0107, kt\u00f3ra uratowa\u0142a \u017cycie
Dwa miesi\u0105ce po tym, jak Rex i B\u0103lin oficjalnie stali si\u0119 par\u0105, nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107: uczennica, Orsolya Mare, zagin\u0119\u0142a w pobliskim lesie. Wybra\u0142a si\u0119 sama na piesz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 i nigdy nie wr\u00f3ci\u0142a. Zdesperowani rodzice wezwali pomoc, a policja rozpocz\u0119\u0142a poszukiwania.<\/p>\n\n\n\n
B\u0103lin i Rex byli najlepsi w dru\u017cynie poszukiwawczej. Pies wyczu\u0142 zapach bluzy dziewczynki i natychmiast pod\u0105\u017cy\u0142 tropem. Chocia\u017c u\u017cyto r\u00f3wnie\u017c dron\u00f3w, to Rex zboczy\u0142 z wyznaczonej trasy \u2013 kierowa\u0142 nim dziwny instynkt.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eJeste\u015b pewien?\u201d \u2013 zapyta\u0142 B\u0103lin, gdy pies pewnym krokiem przedziera\u0142 si\u0119 przez zaro\u015bla.<\/p>\n\n\n\n
Kr\u00f3tkie, stanowcze szczekni\u0119cie by\u0142o odpowiedzi\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Po dwudziestu minutach znale\u017ali Orsoly\u0119. Le\u017ca\u0142a nieprzytomna na skraju w\u0105wozu, ze z\u0142aman\u0105 kostk\u0105, i zaczyna\u0142a ju\u017c marzn\u0105\u0107. Gdyby jej nie znaleziono, nie prze\u017cy\u0142aby do rana.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy si\u0119 obudzi\u0142a, Orsolya przytuli\u0142a B\u0103lina i Rexa, p\u0142acz\u0105c:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201ePies\u2026 on mnie znalaz\u0142\u2026 on mnie uratowa\u0142\u2026\u201d \u2013 p\u0142aka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru zdarzy\u0142 si\u0119 cud: kiedy B\u0103lin otworzy\u0142 drzwi do swojego mieszkania, Rex bez wahania wszed\u0142 do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Odt\u0105d wraca\u0142a z nim do domu ka\u017cdego wieczoru.<\/p>\n\n\n\n
Tragiczna misja
Rok p\u00f3\u017aniej, pod koniec lata, na obrze\u017cach miasta, na terenie magazynu przemys\u0142owego, dosz\u0142o do kilku kradzie\u017cy. Podejrzani wydawali si\u0119 by\u0107 gangiem zawodowym, a konfrontacja zbrojna nie by\u0142a wykluczona.<\/p>\n\n\n\n
B\u0103lin, Rex i \u015bwie\u017co upieczony absolwent Tak\u00e1cs Marcel zostali wys\u0142ani na nocn\u0105 misj\u0119 obserwacyjn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eUwa\u017cajcie, je\u015bli zobaczycie co\u015b podejrzanego, nie interweniujcie, tylko zg\u0142o\u015bcie!\u201d \u2013 ostrzeg\u0142 ich komisarz Secuiu.<\/p>\n\n\n\n
Ale po p\u00f3\u0142nocy co\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Rex warkn\u0105\u0142. B\u0103lin spojrza\u0142 przez lornetk\u0119 \u2013 trzy postacie pr\u00f3bowa\u0142y wej\u015b\u0107 od ty\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eZg\u0142osi\u0107 czy interweniowa\u0107?\u201d \u2013 wyszepta\u0142 Marcel.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eOkr\u0105\u017cymy ich, ale ostro\u017cnie\u201d \u2013 zdecydowa\u0142 B\u0103lin.<\/p>\n\n\n\n
Szli w kierunku magazynu z dw\u00f3ch kierunk\u00f3w. Ale czwarty napastnik nadszed\u0142 od ty\u0142u i zastrzeli\u0142 Marcela.<\/p>\n\n\n\n
Strza\u0142y. Krzyki. Chaos.<\/p>\n\n\n\n
B\u0103lin wezwa\u0142 pomoc przez radio, a Rex skoczy\u0142 na napastnika, daj\u0105c B\u0103linowi czas na odci\u0105gni\u0119cie Marcela w bezpieczne miejsce. Ale kolejny pocisk trafi\u0142 r\u00f3wnie\u017c B\u0103lina \u2013 pad\u0142 ranny, ale \u017cywy.<\/p>\n\n\n\n
Napastnicy uciekli, ale najpierw zamkn\u0119li Rexa w magazynie, \u017ceby nie m\u00f3g\u0142 za nimi pod\u0105\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy przyby\u0142y posi\u0142ki, znale\u017ali dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn le\u017c\u0105cych na ziemi.<\/p>\n\n\n\n
t: jeden zabity, jeden ci\u0119\u017cko ranny.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bleli, \u017ce zmar\u0142y to Marcel, a ocala\u0142y \u2013 B\u0103lin. W rzeczywisto\u015bci by\u0142o odwrotnie \u2013 to\u017csamo\u015b\u0107 zosta\u0142a pomylona.<\/p>\n\n\n\n
Uzdrowienie i ponowne spotkanie
Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, po tym, jak prawda wysz\u0142a na jaw, B\u0103lin powoli zacz\u0105\u0142 wybudza\u0107 si\u0119 ze \u015bpi\u0105czki. Pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 us\u0142ysza\u0142, nie by\u0142 g\u0142os lekarza ani jego rodziny.<\/p>\n\n\n\n
Ale oddech Rexa, obok jego \u0142\u00f3\u017cka.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eRex\u2026\u201d \u2013 wyszepta\u0142, otwieraj\u0105c oczy.<\/p>\n\n\n\n
Pies uni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 i zacz\u0105\u0142 cicho skomle\u0107. Wszyscy rozpoznali ten d\u017awi\u0119k \u2013 d\u017awi\u0119k szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Rex nie rusza\u0142 si\u0119 z miejsca przez wiele dni. Po prostu siedzia\u0142 tam, obserwuj\u0105c go, jakby jego obecno\u015b\u0107 mia\u0142a przyspieszy\u0107 jego powr\u00f3t do zdrowia.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy B\u0103lin w ko\u0144cu wsta\u0142 z \u0142\u00f3\u017cka, pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zrobi\u0142, by\u0142o przytulenie Rexa. Wszyscy p\u0142akali \u2013 lekarze, rodzice, nawet najtwardszy policjant.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142y dwa lata od tamtej pory.
Kov\u00e1cs B\u0103lin wr\u00f3ci\u0142 do s\u0142u\u017cby. Nie szuka ju\u017c dawnego rytmu, bo narodzi\u0142o si\u0119 co\u015b nowego: legendarne partnerstwo, kt\u00f3re dzi\u015b poznaje ka\u017cdy nowo przyby\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Rex wci\u0105\u017c jest u jego boku. Razem z\u0142apali wi\u0119cej przest\u0119pc\u00f3w, odnale\u017ali wi\u0119cej os\u00f3b zaginionych ni\u017c ktokolwiek inny w jednostce. Wszyscy znaj\u0105 ich pod tym samym imieniem:<\/p>\n\n\n\n
\u201eDuet, kt\u00f3rego nawet \u015bmier\u0107 nie mog\u0142a rozdzieli\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
A je\u015bli dzi\u015b kto\u015b zapyta B\u0103lina:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eDlaczego wci\u0105\u017c tu jeste\u015b, skoro by\u0142e\u015b tak blisko \u015bmierci?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Odpowie po prostu:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 \u201eBo kto\u015b na mnie liczy. A ja mog\u0119 liczy\u0107 na niego. To m\u00f3j partner. To moja rodzina. To Rex\u201d.<\/p>\n\n\n\n
To dzie\u0142o jest inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142o sfabularyzowane dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Wszelkie podobie\u0144stwo do prawdziwych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do prawdziwych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani przedstawienie postaci, ani za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone w niej opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3w autora ani wydawcy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wiosenny deszcz pada\u0142 cicho mi\u0119dzy nagie drzewa na cmentarzu, jakby niebo p\u0142aka\u0142o razem z \u017ca\u0142obnikami. Kondukt pogrzebowy powoli posuwa\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy grobami, w ciszy, ze spuszczonymi g\u0142owami i ci\u0119\u017ckimi krokami w b\u0142ocie \u2013 towarzyszy\u0142 ostatniej drodze zmar\u0142ego po\u015br\u00f3d \u017cywych. Jego rodzina, kt\u00f3rej B\u0103lin nie widzia\u0142 od pi\u0119ciu lat z powodu ci\u0105g\u0142ych misji, przyby\u0142a poprzedniego wieczoru … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-8588","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8588","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8588"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8588\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8589,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8588\/revisions\/8589"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8588"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8588"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8588"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}