Ulewny deszcz pada\u0142 po dachach, gdy zbiera\u0142am p\u0142aszcz i pospiesznie sz\u0142am do kancelarii notarialnej.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3j ojciec odszed\u0142. Nie mog\u0142am si\u0119 pozby\u0107 tej my\u015bli. Zawsze by\u0142 moj\u0105 opok\u0105, ale w ostatnich latach ta opoka rozsypa\u0142a si\u0119 pod ci\u0119\u017carem d\u0142ug\u00f3w, kt\u00f3rych nawet do ko\u0144ca nie rozumia\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu dom, kt\u00f3ry wsp\u00f3lnie dzielili\u015bmy, mia\u0142 zosta\u0107 odebrany, a ja nie mia\u0142am ju\u017c si\u0142y, by o niego walczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo mi zosta\u0142o?\u201d \u2013 zapyta\u0142am siebie, docieraj\u0105c do drzwi kancelarii i zatrzymuj\u0105c si\u0119, by wzi\u0105\u0107 g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrawdopodobnie nic wi\u0119cej ni\u017c kolejne przypomnienie, ile straci\u0142am\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W korytarzu unosi\u0142 si\u0119 zapach kurzu i starych papier\u00f3w, a przy\u0107mione o\u015bwietlenie sprawia\u0142o, \u017ce wyblak\u0142e obrazy na \u015bcianach wydawa\u0142y si\u0119 jeszcze bardziej martwe. Zosta\u0142em zaproszony do kancelarii notarialnej, gdzie starszy m\u0119\u017cczyzna gestem zaprosi\u0142 mnie do zaj\u0119cia miejsca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZaczynajmy\u201d \u2013 powiedzia\u0142, kartkuj\u0105c stos dokument\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy czyta\u0142 testament, ledwo go s\u0142ucha\u0142em. Moje my\u015bli b\u0142\u0105dzi\u0142y, przypominaj\u0105c sobie chwile sp\u0119dzone z ojcem, w spos\u00f3b, w jaki zawsze mi wszystko opowiada\u0142, a przynajmniej tak mi si\u0119 wydawa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Nagle g\u0142os notariusza przerwa\u0142 moje my\u015bli. \u201eDom\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?!\u201d Podnios\u0142em gwa\u0142townie g\u0142ow\u0119. \u201ePrzepraszam, powiedzia\u0142 pan dom?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142, podsuwaj\u0105c mi dokument. \u201eNie tw\u00f3j obecny dom, ale kolejna nieruchomo\u015b\u0107 nale\u017c\u0105ca do twojego ojca\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wpatrywa\u0142em si\u0119 w dokumenty, a s\u0142owa na chwil\u0119 zamar\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKolejny dom? Nigdy o nim nie wspomina\u0142. Jak m\u00f3g\u0142 co\u015b takiego ukry\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
R\u0119ce mi si\u0119 trz\u0119s\u0142y, gdy podnosi\u0142em dokumenty. Adres by\u0142 nieznany.<\/p>\n\n\n\n
Dlaczego mi nie powiedzia\u0142? Czy to by\u0142 jego spos\u00f3b na naprawienie b\u0142\u0119d\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n
Jedno by\u0142o jasne. Musia\u0142em zobaczy\u0107 ten dom. Czu\u0142em, \u017ce to jedyny spos\u00f3b, by odkry\u0107 prawd\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia, w pi\u0105tek, postanowi\u0142em stawi\u0107 czo\u0142a nieznanemu. Bior\u0105c dzie\u0144 wolny od pracy, poszed\u0142em kr\u0119t\u0105 drog\u0105, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej ros\u0142y drzewa o z\u0142otych li\u015bciach. Sta\u0142y w milczeniu, jakby by\u0142y \u015bwiadkami czego\u015b, czego wci\u0105\u017c nie rozumia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy w ko\u0144cu dotar\u0142em na miejsce, widok domu przyprawi\u0142 mnie o dreszcz emocji. Wygl\u0105da\u0142 na stary, ale nie zaniedbany. Pot\u0119\u017cna metalowa konstrukcja odbija\u0142a \u015bwiat\u0142o, a \u015bwie\u017co pomalowany taras kontrastowa\u0142 z poro\u015bni\u0119tym mchem dachem, co nadawa\u0142o mu niemal bajkowego uroku.<\/p>\n\n\n\n
Jednak niepok\u00f3j w piersi narasta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wszystko\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142em do siebie, \u015bciskaj\u0105c klucz, kt\u00f3ry da\u0142 mi notariusz.<\/p>\n\n\n\n
Klucz nie dzia\u0142a\u0142. Zmarszczy\u0142am brwi i spr\u00f3bowa\u0142am ponownie. Zamek zosta\u0142 wymieniony. Przygryz\u0142am warg\u0119 i podesz\u0142am do okna, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce zobacz\u0119 lepiej wn\u0119trze.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 z tak\u0105 si\u0142\u0105, \u017ce a\u017c podskoczy\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMog\u0119 w czym\u015b pom\u00f3c?\u201d \u2013 zapyta\u0142 surowy g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n
W drzwiach sta\u0142a kobieta, prawdopodobnie po sze\u015b\u0107dziesi\u0105tce, o ostrych rysach twarzy i wyrazie twarzy, kt\u00f3ry wyra\u017anie sugerowa\u0142, \u017ce nie jest zadowolona z mojego widoku. W jej oczach, cho\u0107 zm\u0119czonych, tli\u0142 si\u0119 b\u0142ysk buntu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJa\u2026 eee\u2026 to m\u00f3j dom\u201d \u2013 wyj\u0105ka\u0142am, unosz\u0105c klucz. \u201eM\u00f3j ojciec zostawi\u0142 mi go, kiedy umar\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTw\u00f3j dom? Mieszkam tu od dwudziestu lat. Zap\u0142aci\u0142am rachunki, naprawi\u0142am zepsute rury i dach. To nie jest tw\u00f3j dom i si\u0119 st\u0105d nie wyprowadzam\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u015acisn\u0119\u0142am mocniej klucz. \u201eS\u0142uchaj, nie wiem, kim jeste\u015b, ale mam dokumenty. Prawnie ten dom nale\u017cy do mnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTe papiery nic dla mnie nie znacz\u0105\u201d \u2013 odpar\u0142a. \u201eW\u0142o\u017cy\u0142am w to miejsce krew, pot i \u0142zy. My\u015blisz, \u017ce odejd\u0119 tylko dlatego, \u017ce masz kawa\u0142ek papieru?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142am bli\u017cej, staraj\u0105c si\u0119 m\u00f3wi\u0107 spokojnie. \u201eI my\u015blisz, \u017ce pozwol\u0119 ci go zabra\u0107? Straci\u0142am dom, ojca \u2013 wszystko! To wszystko, co mi zosta\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a na mnie gniewnie, zaciskaj\u0105c usta. Przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142am, \u017ce zatrza\u015bnie mi drzwi przed nosem. Zamiast tego westchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko, a jej ramiona lekko opad\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Zadzwoni\u0142am do prawnika, kt\u00f3ry zapewni\u0142 mnie, \u017ce prawnie mam prawo do domu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa\u0142atwi\u0119 to po weekendzie\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142am si\u0119 do staruszki. \u201eZostan\u0119 tutaj, dop\u00f3ki tego nie za\u0142atwimy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze. Chcesz by\u0107 gospodarzem? Prosz\u0119 bardzo. Ale nie my\u015bl, \u017ce roz\u0142o\u017c\u0119 przed tob\u0105 czerwony dywan. A tak przy okazji, jestem Deborah\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a, robi\u0105c mi miejsce.<\/p>\n\n\n\n
W powietrzu unosi\u0142 si\u0119 delikatny zapach lateksu drzewnego i czasu. To nie by\u0142 zwyk\u0142y dom. To by\u0142 dom Deborah. Ale te\u017c m\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Napi\u0119cie mi\u0119dzy nami by\u0142o wyczuwalne, niczym burza, kt\u00f3ra czeka\u0142a na wybuch. Nie by\u0142am pewna, jak to si\u0119 sko\u0144czy, ale jedno by\u0142o pewne: \u017cadne z nas nie zamierza\u0142o si\u0119 podda\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mieszkanie pod jednym dachem z Deborah wydawa\u0142o si\u0119 walk\u0105, na kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie pisa\u0142am. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce uwielbia\u0142a znajdowa\u0107 sposoby, \u017ceby mnie denerwowa\u0107. Deborah ha\u0142asowa\u0142a w kuchni o p\u00f3\u0142nocy, wal\u0105c w garnki i patelnie, jakby przygotowywa\u0142a \u015bwi\u0105teczny posi\u0142ek, ale nigdy go nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Rano woda nagle przesta\u0142a lecie\u0107, kiedy my\u0142am z\u0119by.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNaprawd\u0119, Deborah?\u201d mrukn\u0119\u0142am pod nosem, wpatruj\u0105c si\u0119 w suchy kran.<\/p>\n\n\n\n
Jej triumfalne spojrzenie, kiedy si\u0119 z ni\u0105 skonfrontowa\u0142am, by\u0142o niemal komiczne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo pewnie przez te stare rury\u201d \u2013 powiedzia\u0142a, wzruszaj\u0105c ramionami. Ale b\u0142ysk w jej oczach j\u0105 zdradzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zgubi\u0142a moje klucze, buty, a nawet \u0142adowark\u0119 do telefonu. Znalaz\u0142am je ukryte w dziwnych miejscach, na przyk\u0142ad w spi\u017carni albo pod kanap\u0105. To by\u0142 drobny gest, ale skuteczny.<\/p>\n\n\n\n
Jednak pomimo ca\u0142ej mojej irytacji, przebija\u0142a iskra wsp\u00f3\u0142czucia. Wydawa\u0142a si\u0119 samotna, wr\u0119cz zdesperowana, jakby ten dom by\u0142 ostatni\u0105 desk\u0105 ratunku dla jej \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
W poniedzia\u0142ek rano by\u0142am psychicznie wyczerpana, ale zdeterminowana, \u017ceby si\u0119 broni\u0107. Tego dnia mia\u0142am um\u00f3wion\u0105 wizyt\u0119 u prawnika i wszystko musia\u0142o p\u00f3j\u015b\u0107 idealnie. Moje ubrania by\u0142y starannie wyprasowane i gotowe. Przynajmniej tak my\u015bla\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142am na zewn\u0105trz, \u017ceby zdj\u0105\u0107 je z drutu, gdzie zostawi\u0142am je do wyschni\u0119cia na noc, ale zamiast tego znalaz\u0142am je w rozmi\u0119k\u0142ej stercie b\u0142ota. Bia\u0142a sukienka, kt\u00f3r\u0105 starannie przygotowa\u0142am, by\u0142a teraz poplamiona b\u0142otem i traw\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eModlisz si\u0119 za mnie?\u201d zawo\u0142a\u0142am, szybko odwracaj\u0105c si\u0119 z powrotem do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Deborah siedzia\u0142a w kuchni, cicho popijaj\u0105c herbat\u0119. Ledwo na mnie spojrza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWrzuci\u0142a\u015b moje ubrania w b\u0142oto!\u201d M\u00f3j g\u0142os dr\u017ca\u0142 z gniewu.<\/p>\n\n\n\n
Unios\u0142a brew, a jej spok\u00f3j tylko pog\u0142\u0119bi\u0142 moj\u0105 frustracj\u0119. \u201eNie wiem, o czym m\u00f3wisz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wyrzuci\u0142am mokry ba\u0142agan na st\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo! Co si\u0119 ze mn\u0105 dzieje? Nie zrobi\u0142am nic z\u0142ego, a ty traktujesz mnie jak przest\u0119pc\u0119! Dlaczego?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Jej fili\u017canka lekko zabrz\u0119cza\u0142a, gdy odstawi\u0142a j\u0105 na spodek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie pasujesz tutaj\u201d \u2013 powiedzia\u0142a ch\u0142odno. \u201eTen dom nie jest tw\u00f3j. Nigdy nie by\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142am si\u0119. \u201eCo masz na my\u015bli?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142a, podnosz\u0105c g\u0142os. \u201eTo by\u0142 m\u00f3j dom! Tw\u00f3j ojciec! Ukrad\u0142 mi wszystko. Zabra\u0142 ciebie, nasz\u0105 c\u00f3rk\u0119, i zostawi\u0142 mnie z niczym!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?\u201d S\u0142owo ledwo wydoby\u0142o si\u0119 z moich ust.<\/p>\n\n\n\n
Jej oczy p\u0142on\u0119\u0142y gniewem i b\u00f3lem.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedzia\u0142 ci, \u017ce nie \u017cyj\u0119, prawda? Nie m\u00f3g\u0142 mi wybaczy\u0107 tego, co zrobi\u0142am. Ale by\u0142am twoj\u0105 matk\u0105. Jestem twoj\u0105 matk\u0105!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Jej r\u0119ka dr\u017ca\u0142a, gdy wyci\u0105ga\u0142a z kieszeni ma\u0142\u0105 bransoletk\u0119. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a j\u0105 do mnie, a jej usta dr\u017ca\u0142y. \u201eSp\u00f3jrz na to\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Podnios\u0142am j\u0105, a moje palce dr\u017ca\u0142y, gdy j\u0105 obraca\u0142am. Moje imi\u0119 i data urodzenia by\u0142y wyryte na delikatnej powierzchni. Zapar\u0142o mi dech w piersiach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego?\u201d zapyta\u0142am ledwo s\u0142yszalnym g\u0142osem. \u201eDlaczego to zrobi\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Jej gniew opad\u0142, zast\u0105piony b\u00f3lem tak g\u0142\u0119bokim, \u017ce patrzenie na ni\u0105 by\u0142o niemal nie do zniesienia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBo odesz\u0142am\u201d \u2013 powiedzia\u0142a dr\u017c\u0105cym g\u0142osem. \u201ePope\u0142ni\u0142am b\u0142\u0105d. My\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142a lepsze \u017cycie z kim\u015b innym. Ale ten m\u0119\u017cczyzna\u2026 On te\u017c mnie zostawi\u0142. Kiedy wr\u00f3ci\u0142am, tw\u00f3j ojciec odm\u00f3wi\u0142 mi wybaczenia. Zabra\u0142 ci\u0119, a s\u0105d da\u0142 mu wszystko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0142am nic powiedzie\u0107. Kobieta, kt\u00f3rej nienawidzi\u0142am przez ostatnie kilka dni, kt\u00f3ra zamieni\u0142a moje \u017cycie w koszmar, by\u0142a matk\u0105, kt\u00f3rej nigdy nie zna\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Kontynuowa\u0142a ze \u0142zami w oczach. \u201eZostawi\u0142 mi ten dom. To by\u0142 jego spos\u00f3b na zachowanie tego, co kiedy\u015b mieli\u015bmy. Przypomnienie o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 dzielili\u015bmy\u2026 i mo\u017ce spos\u00f3b na podzi\u0119kowanie mi za to, \u017ce da\u0142am ci \u017cycie. Ale nie m\u00f3g\u0142 tu znowu mieszka\u0107. Nie po tym wszystkim, co si\u0119 wydarzy\u0142o. Ten dom skrywa\u0142 zbyt wiele naszej przesz\u0142o\u015bci, zbyt wiele b\u00f3lu, by m\u00f3g\u0142 si\u0119 z nim zmierzy\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y gniew, kt\u00f3ry czu\u0142am, wyparowa\u0142, zast\u0105piony b\u00f3lem i zagubieniem.<\/p>\n\n\n\n
Dni poprzedzaj\u0105ce rozpraw\u0119 s\u0105dow\u0105 by\u0142y napi\u0119te, ale spokojne. Deborah i ja kr\u0105\u017cy\u0142y\u015bmy po domu jak obcy ludzie po przeciwnych stronach pola bitwy. Prawie si\u0119 nie odzywali\u015bmy, a kiedy ju\u017c, s\u0142owa by\u0142y kr\u00f3tkie i szorstkie.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bla\u0142em o domu, o ojcu i o tym, co Deborah wyjawi\u0142a mi o naszej wsp\u00f3lnej przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy nadszed\u0142 ten dzie\u0144, serce mi ci\u0105\u017cy\u0142o. Decyzja by\u0142a jasna: Deborah mia\u0142a prawo do domu. Lata, kt\u00f3re tam sp\u0119dzi\u0142a, p\u0142aci\u0142a rachunki i dba\u0142a o niego, czyni\u0142y j\u0105 prawowit\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Czu\u0142em ci\u0119\u017car pora\u017cki, stoj\u0105c przed budynkiem s\u0105du. Dom, jedyne, co zostawi\u0142 mi ojciec, nie by\u0142 ju\u017c m\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ciwszy do domu, zaci\u0105gn\u0105\u0142em walizk\u0119 do drzwi wej\u015bciowych. Deborah by\u0142a w kuchni i czu\u0142em, jak mnie obserwuje, gdy szykowa\u0142em si\u0119 do wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c\u201d \u2013 powiedzia\u0142em, przerywaj\u0105c cisz\u0119 \u2013 \u201echyba to po\u017cegnanie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzekaj\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Deborah cichym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 zdezorientowany. \u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bla\u0142am o tym\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho. \u201eNie chc\u0119, \u017ceby\u015b odesz\u0142a. Latami obwinia\u0142am siebie, nienawidz\u0105c siebie za wszystko, co zrobi\u0142am. A kiedy si\u0119 pojawi\u0142a\u015b, wyla\u0142am na ciebie ca\u0142\u0105 win\u0119. Ale jeste\u015b moj\u0105 c\u00f3rk\u0105, Emily. Nie chc\u0119 ci\u0119 znowu straci\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Jej s\u0142owa zatrzyma\u0142y mnie w miejscu. \u201eM\u00f3wisz powa\u017cnie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119 spr\u00f3bowa\u0107. Chc\u0119 to naprawi\u0107, nawet je\u015bli nie b\u0119dzie idealnie. Tak mi przykro\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na ni\u0105, a ci\u0119\u017car jej s\u0142\u00f3w wnikn\u0105\u0142 w moj\u0105 dusz\u0119. Potem, bez namys\u0142u, podesz\u0142am i j\u0105 przytuli\u0142am. Na pocz\u0105tku si\u0119 spi\u0119\u0142a, ale potem rozlu\u017ani\u0142a, mocno mnie obejmuj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
W kolejnych tygodniach<\/p>\n\n\n\n
Pod\u0105\u017caj\u0105c za nim, sprz\u0105tali\u015bmy, przegl\u0105dali\u015bmy stare pud\u0142a i odkrywali\u015bmy wspomnienia. Stopniowo dom przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 z pola bitwy w miejsce uzdrowienia. Dowiedzieli\u015bmy si\u0119, \u017ce rodzina to przebaczenie i znalezienie sposobu na nowy pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n
Podziel si\u0119 z nami t\u0105 histori\u0105 i podziel si\u0119 ni\u0105 ze znajomymi. Mo\u017ce ich zainspiruje i rozja\u015bni im dzie\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ulewny deszcz pada\u0142 po dachach, gdy zbiera\u0142am p\u0142aszcz i pospiesznie sz\u0142am do kancelarii notarialnej. M\u00f3j ojciec odszed\u0142. Nie mog\u0142am si\u0119 pozby\u0107 tej my\u015bli. Zawsze by\u0142 moj\u0105 opok\u0105, ale w ostatnich latach ta opoka rozsypa\u0142a si\u0119 pod ci\u0119\u017carem d\u0142ug\u00f3w, kt\u00f3rych nawet do ko\u0144ca nie rozumia\u0142am. W ko\u0144cu dom, kt\u00f3ry wsp\u00f3lnie dzielili\u015bmy, mia\u0142 zosta\u0107 odebrany, a ja … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-8951","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8951","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8951"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8951\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8952,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8951\/revisions\/8952"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8951"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8951"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8951"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}