Uprzejmie odes\u0142a\u0142 ich, \u017ceby sp\u0142acili d\u0142ugi.
Catinca przewr\u00f3ci\u0142a oczami i wymamrota\u0142a co\u015b tylko ustami.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Catinca, powiedz to na g\u0142os \u2013 powiedzia\u0142a Yura, widz\u0105c to milcz\u0105ce widowisko.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yura, to nie wydaje si\u0119 w porz\u0105dku \u2013 powiedzia\u0142a z opanowaniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 zapyta\u0142a Yura niezadowolona. \u2013 Ci \u201ekrewni\u201d, \u017ce tak powiem, po\u017cyczyli spore sumy! I w\u0142asnor\u0119cznie wypisywali pokwitowania! A teraz potrzebujemy pieni\u0119dzy!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ale dlaczego? \u2013 powiedzia\u0142a Catinca i odwr\u00f3ci\u0142a wzrok. \u2013 Mog\u0142o by\u0107 inaczej!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mam im odpu\u015bci\u0107? \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119 Yura. \u2013 Takich sum si\u0119 nie odpuszcza! I nawet si\u0119 nie zapomina!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Daj spok\u00f3j, Yura! \u2013 Catinca spojrza\u0142a na niego \u0142agodnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co, Yura? \u2013 zacz\u0105\u0142 si\u0119 z\u0142o\u015bci\u0107. \u2013 M\u00f3j biznes zbankrutowa\u0142! I to nie tylko zbankrutowa\u0142, ale i ma ogromne d\u0142ugi! Zabrali mi nawet prawo jazdy, dop\u00f3ki nie sp\u0142aci\u0142em d\u0142ug\u00f3w! Tak, przyj\u0105\u0142em t\u0119 prac\u0119. Za osiemdziesi\u0105t tysi\u0119cy! Ale po\u0142ow\u0119 d\u0142ugu wezm\u0119! I jak d\u0142ugo oboje po\u017cyjemy za czterdzie\u015bci tysi\u0119cy?<\/p>\n\n\n\n
Nad sto\u0142em zapad\u0142a cisza. Ledwo tkni\u0119te talerze, niedopite szklanki i czerwone twarze ze wstydu i gniewu tworzy\u0142y obraz, na kt\u00f3ry trudno by\u0142o patrze\u0107. Jura ci\u0119\u017cko oddycha\u0142, jak cz\u0142owiek, kt\u00f3ry w ko\u0144cu powiedzia\u0142 wszystko, co ci\u0105\u017cy\u0142o mu od lat.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy jego bliscy stracili pewno\u015b\u0107 siebie. Zazwyczaj rodzinne posi\u0142ki ko\u0144czy\u0142y si\u0119 \u017cartami na jego temat, zawoalowanymi wyrzutami, \u017ce \u201eza ma\u0142o pomaga\u201d, \u017ce \u201epieni\u0105dze przychodz\u0105 i odchodz\u0105, a krew zostaje\u201d. Tym razem jednak krew sta\u0142a si\u0119 gorzka.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Pos\u0142uchajcie mnie uwa\u017cnie \u2013 Jura podni\u00f3s\u0142 g\u0142os. \u2013 Nie prosi\u0142em o nic, co nie by\u0142o moim prawem. Nie przyszed\u0142em, \u017ceby odebra\u0107 wam domy ani chleb z waszych sto\u0142\u00f3w. Prosi\u0142em was tylko o dotrzymanie s\u0142owa. U nas, Rumun\u00f3w, dane s\u0142owo jest \u015bwi\u0119tsze ni\u017c papier. Ale o tym zapomnia\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119. Wychowa\u0142a si\u0119 w rodzinie, w kt\u00f3rej szanowano \u201es\u0142owo m\u0119\u017cczyzny\u201d, a teraz czu\u0142a si\u0119 jak w pu\u0142apce. Jej brat, S\u0142owianin, zarumieni\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej, przypominaj\u0105c sobie, jak mawia\u0142 mu ojciec: \u201eCz\u0142owiek, kt\u00f3ry nie sp\u0142aca d\u0142ug\u00f3w, nie jest cz\u0142owiekiem, jest tylko cieniem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A wiesz, co jest najsmutniejsze? \u2013 kontynuowa\u0142 Jura, odchylaj\u0105c si\u0119 na krze\u015ble. \u2013 \u017be nie tylko pieni\u0105dze zosta\u0142y utracone. Stracono zaufanie. A zaufanie, raz z\u0142amane, ju\u017c nie istnieje.<\/p>\n\n\n\n
Ciocia Lenuta otar\u0142a oczy k\u0105cikiem chusteczki. Przypomnia\u0142a sobie twarz swojej siostry, matki Jury, kt\u00f3ra zawsze powtarza\u0142a: \u201eSynu, nie pozw\u00f3l, \u017ceby kto\u015b depta\u0142 twoj\u0105 prac\u0119. Kto nie szanuje pieni\u0119dzy, nie szanuje te\u017c ludzi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie chc\u0119 zrywa\u0107 wi\u0119zi\u201d \u2013 doda\u0142a Yura \u0142agodniej, ale stanowczo. \u201eAle nie pozwol\u0119, \u017ceby znowu mnie oszukano. W wiosce, kiedy jeden m\u0119\u017cczyzna po\u017cycza od drugiego, m\u0119\u017cczy\u017ani zbieraj\u0105 si\u0119 w tawernie i klaszcz\u0105 nad sto\u0142em. Je\u015bli sk\u0142amiesz, wszyscy si\u0119 dowiedz\u0105 i b\u0119dziesz si\u0119 wstydzi\u0107. Nie chcia\u0142em ci\u0119 zawstydzi\u0107. Ale mo\u017ce na to zas\u0142ugujesz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W powietrzu unosi\u0142 si\u0119 ci\u0119\u017cki zapach zimnego steku. Cisza sta\u0142a si\u0119 przyt\u0142aczaj\u0105ca. Tylko zegar na \u015bcianie tyka\u0142, przypominaj\u0105c wszystkim, \u017ce czas mija i \u017ce \u017cadne z nich nie jest ju\u017c dzieckiem.<\/p>\n\n\n\n
Catinca patrzy\u0142a na niego d\u0142ugo ze \u0142zami w oczach. Kocha\u0142a go, ale ba\u0142a si\u0119, jak bardzo si\u0119 zmieni\u0142. W g\u0142\u0119bi duszy jednak wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bma racj\u0119. Podczas gdy on pracowa\u0142, a inni \u017cyli na jego koszt, nie tylko interes, ale i ich ma\u0142\u017ce\u0144stwo si\u0119 rozpada\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Yura\u2026 \u2013 wyszepta\u0142a. \u2013 Mo\u017ce naprawd\u0119 powinna\u015b by\u0142a odezwa\u0107 si\u0119 wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n
Lekko dotkn\u0105\u0142 jej d\u0142oni. \u2013 Lepiej p\u00f3\u017ano ni\u017c wcale.<\/p>\n\n\n\n
Z rogu sto\u0142u S\u0142owianin wybuchn\u0105\u0142: \u2013 Dobrze! Dam ci pieni\u0105dze! Nie wiem jak, ale dam! Ale nie chc\u0119 ju\u017c s\u0142ysze\u0107 s\u0142\u00f3w w stylu \u201enie jestem m\u0119\u017cczyzn\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak ci\u0119 chc\u0119, bracie! \u2013 powiedzia\u0142 Jura ze zm\u0119czonym u\u015bmiechem. \u2013 Nie mnie, tylko tobie.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015bciowa i te\u015b\u0107 wymienili zaniepokojone spojrzenia. Wiedzieli, \u017ce Jura ma racj\u0119. I cho\u0107 z trudem, zrozumieli, \u017ce czas, gdy chowali si\u0119 za pretekstami, min\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Ciocia Lenuta westchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko. \u2013 Zobacz\u0119, co da si\u0119 zrobi\u0107. Mo\u017ce sprzedam mieszkanie dziewczyny. Tylko nie ci\u0105gaj mnie po s\u0105dach\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No to zaczynajmy \u2013 Jura skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u2013 Nie chc\u0119 skandalu, chc\u0119 sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie ka\u017cdy z nich poczu\u0142, \u017ce co\u015b zmieni\u0142o si\u0119 na dobre. Nie chodzi\u0142o ju\u017c tylko o pieni\u0105dze, ale o godno\u015b\u0107, o odwag\u0119, by stawi\u0107 czo\u0142a prawdzie.<\/p>\n\n\n\n
I po raz pierwszy od wielu lat Iura poczu\u0142, jak jego serce staje si\u0119 l\u017cejsze. Nie wiedzia\u0142, jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142o jutro, ale wiedzia\u0142, \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142 fundament pod prawd\u0119. A to w rumu\u0144skiej kulturze oznacza\u0142o pocz\u0105tek nowego \u017cycia \u2013 z mniejsz\u0105 liczb\u0105 ha\u0142a\u015bliwych sto\u0142\u00f3w, ale z wi\u0119kszym spokojem duszy.<\/p>\n\n\n\n
Niniejsze dzie\u0142o jest inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zosta\u0142o sfabularyzowane dla cel\u00f3w tw\u00f3rczych. Imiona, postacie i szczeg\u00f3\u0142y zosta\u0142y zmienione w celu ochrony prywatno\u015bci i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobie\u0144stwo do rzeczywistych os\u00f3b, \u017cywych lub zmar\u0142ych, lub do rzeczywistych wydarze\u0144 jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.<\/p>\n\n\n\n
Autor i wydawca nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za dok\u0142adno\u015b\u0107 wydarze\u0144 ani przedstawienie postaci i nie ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015bci za jakiekolwiek b\u0142\u0119dne interpretacje. Niniejsza historia jest udost\u0119pniana \u201etak jak jest\u201d, a wszelkie wyra\u017cone opinie s\u0105 opiniami postaci i nie odzwierciedlaj\u0105 pogl\u0105d\u00f3wautor lub wydawca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Uprzejmie odes\u0142a\u0142 ich, \u017ceby sp\u0142acili d\u0142ugi.Catinca przewr\u00f3ci\u0142a oczami i wymamrota\u0142a co\u015b tylko ustami. \u2013 Catinca, powiedz to na g\u0142os \u2013 powiedzia\u0142a Yura, widz\u0105c to milcz\u0105ce widowisko. \u2013 Yura, to nie wydaje si\u0119 w porz\u0105dku \u2013 powiedzia\u0142a z opanowaniem. \u2013 Co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 zapyta\u0142a Yura niezadowolona. \u2013 Ci \u201ekrewni\u201d, \u017ce tak powiem, po\u017cyczyli spore sumy! … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-9071","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9071","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9071"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9071\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9072,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9071\/revisions\/9072"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}