\u2026g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 w \u017co\u0142\u0105dku, jak z\u0142e przeczucie. Ale, jak zawsze, ukry\u0142 strach za szyderczym u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czemu tak wygl\u0105dasz? Zamierzasz p\u0142aka\u0107? \u2014 zapyta\u0142, delikatnie popychaj\u0105c j\u0105 ramieniem.<\/p>\n\n\n\n
Sonia nic nie powiedzia\u0142a. Po prostu na niego spojrza\u0142a. Spokojne, g\u0142\u0119bokie spojrzenie, zupe\u0142nie nie przypominaj\u0105ce spojrzenia przestraszonej dziewczyny. By\u0142o w nim co\u015b, dziwna si\u0142a, niemal koj\u0105ca. Marian wymusi\u0142 \u015bmiech, a jego koledzy wybuchn\u0119li \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 tak samo. Marian czeka\u0142 na Soni\u0119 przy wej\u015bciu, gotowy do kontynuowania swojej brudnej gry. Ale ona przesz\u0142a obok niego, nie zwracaj\u0105c na niego uwagi. Jakby w og\u00f3le nie istnia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Marian nie lubi\u0142 by\u0107 ignorowany. W obecno\u015bci innych to by\u0142a obraza. Z\u0142apa\u0142 j\u0105 wi\u0119c za r\u0119k\u0119 i wyrwa\u0142 jej plecak. Jej zeszyty rozsypa\u0142y si\u0119 na pod\u0142odze, a wszyscy zacz\u0119li si\u0119 \u015bmia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No to poka\u017c nam, co tam ukrywasz \u2014 powiedzia\u0142 ze \u015bmiechem, potrz\u0105saj\u0105c plecakiem.<\/p>\n\n\n\n
Wypad\u0142o z niego ma\u0142e, stare, drewniane pude\u0142ko z zardzewia\u0142ym zamkiem. Sonia zamar\u0142a. Po raz pierwszy jej twarz si\u0119 zmieni\u0142a. Zrobi\u0142a krok w jego stron\u0119, jej g\u0142os by\u0142 spokojny, ale zimny jak l\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Oddaj mi to, Marian. Nie wiesz, co robisz.<\/p>\n\n\n\n
\u015amiech nagle ucich\u0142. W jej g\u0142osie by\u0142o co\u015b, co sprawi\u0142o, \u017ce powietrze sta\u0142o si\u0119 ci\u0119\u017ckie. Ale Marian, nie mog\u0105c si\u0119 podda\u0107, otworzy\u0142a pude\u0142ko. W \u015brodku znajdowa\u0142o si\u0119 czarno-bia\u0142e zdj\u0119cie kobiety i m\u0119\u017cczyzny, prawdopodobnie rodzic\u00f3w dziewczynki. Na odwrocie odr\u0119cznie napisane zdanie: \u201eZawsze mnie chro\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W chwili, gdy dotkn\u0119\u0142a zdj\u0119cia, Marian poczu\u0142a dziwne mrowienie. Obraz zadr\u017ca\u0142 jej w d\u0142oni i przez sekund\u0119 zdawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce kobieta na zdj\u0119ciu odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119. Rzuci\u0142a zdj\u0119cie na ziemi\u0119, z blad\u0105 twarz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Sonia powoli podnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i powiedzia\u0142a:
\u2014 M\u00f3wi\u0142am ci, \u017ce nie wiesz, co robisz.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie \u015bwiat\u0142a na korytarzu zamigota\u0142y. Zimny \u200b\u200bpr\u0105d przeszed\u0142 przez ca\u0142\u0105 szko\u0142\u0119. Koledzy Mariana zacz\u0119li si\u0119 odsuwa\u0107, przestraszeni. Zn\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 roze\u015bmia\u0107, ale g\u0142os mu si\u0119 za\u0142ama\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Od tego momentu wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. W kolejnych dniach Marian zacz\u0105\u0142 mie\u0107 koszmary. S\u0142ysza\u0142 kroki na korytarzu, nawet gdy by\u0142 sam. Czu\u0142, \u017ce kto\u015b go obserwuje w nocy i budzi\u0142 si\u0119 zlany potem.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3bowa\u0142 ignorowa\u0107 wszystko, ale nic nie by\u0142o takie samo. Nie m\u00f3g\u0142 podnie\u015b\u0107 r\u0119ki na nikogo. Czu\u0142 ci\u0119\u017car za ka\u017cdym razem, gdy pr\u00f3bowa\u0142. A\u017c pewnego dnia, mijaj\u0105c Soni\u0119, powiedzia\u0142a cicho:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To nie kl\u0105twa, Marianie. To po prostu budzi si\u0119 twoje sumienie.<\/p>\n\n\n\n
Od tego dnia nikt ju\u017c nie widzia\u0142, \u017ceby si\u0119 \u015bmia\u0142. Zacz\u0105\u0142 broni\u0107 tych, z kt\u00f3rych kiedy\u015b drwi\u0142. Sta\u0142 si\u0119 obro\u0144c\u0105 s\u0142abszych.<\/p>\n\n\n\n
Lata p\u00f3\u017aniej, gdy kto\u015b zapyta\u0142 go, co go zmieni\u0142o, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 gorzko i odpowiedzia\u0142 tylko:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dziesi\u0119\u0107 sekund. To wystarczy\u0142o, \u017cebym zrozumia\u0142, kim jestem i kim ju\u017c nie chc\u0119 by\u0107.<\/p>\n\n\n\n
I od tamtego dnia, w tej szkole, nikt nie podnosi\u0142 g\u0142osu na koleg\u0119 z klasy. Bo wszyscy znali histori\u0119 Mariana i Sonii \u2013 dziewczyny, kt\u00f3ra pokona\u0142a z\u0142o, nie zadaj\u0105c cios\u00f3w, tylko patrz\u0105c mu prosto w oczy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u2026g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 w \u017co\u0142\u0105dku, jak z\u0142e przeczucie. Ale, jak zawsze, ukry\u0142 strach za szyderczym u\u015bmiechem. \u2014 Czemu tak wygl\u0105dasz? Zamierzasz p\u0142aka\u0107? \u2014 zapyta\u0142, delikatnie popychaj\u0105c j\u0105 ramieniem. Sonia nic nie powiedzia\u0142a. Po prostu na niego spojrza\u0142a. Spokojne, g\u0142\u0119bokie spojrzenie, zupe\u0142nie nie przypominaj\u0105ce spojrzenia przestraszonej dziewczyny. By\u0142o w nim co\u015b, dziwna si\u0142a, niemal koj\u0105ca. Marian wymusi\u0142 \u015bmiech, … Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-9356","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9356","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9356"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9356\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9361,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9356\/revisions\/9361"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9356"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9356"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrezrodla.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9356"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}