Kulisy relacji między Pałacem Prezydenckim a administracją w Waszyngtonie przez długi czas pozostawały poza oficjalnym przekazem i ograniczały się do krótkich komunikatów dyplomatycznych.
Dopiero wypowiedź jednego z najbliższych współpracowników prezydenta ujawniła, że za ostatnimi decyzjami stoi seria intensywnych kontaktów prowadzonych poza kamerami i konferencjami prasowymi.
Padły słowa sugerujące, że relacje z amerykańskim przywódcą mają charakter bezpośredni i opierają się na regularnych rozmowach, a nie jedynie na formalnych spotkaniach międzynarodowych.
We wtorek rzecznik przekazał informację o decyzji, zgodnie z którą Polskę podczas inauguracyjnego posiedzenia Rady Pokoju w Waszyngtonie będzie reprezentował szef Biura Polityki Międzynarodowej.
Spotkanie ma być pierwszym merytorycznym etapem działania nowej inicjatywy po wcześniejszym wydarzeniu organizacyjnym w Davos i dlatego jego znaczenie oceniane jest jako symboliczne, ale jednocześnie politycznie ważne.
Władze podkreśliły, że udział w takim formacie pozwala Polsce znaleźć się w gronie państw uczestniczących w tworzeniu nowej przestrzeni konsultacji międzynarodowych już na samym początku jej istnienia.
Sam przedstawiciel prezydenta zaznaczył, że został wyznaczony do reprezentowania zarówno głowy państwa, jak i kraju, a poziom reprezentacji w podobnych inicjatywach bywa zróżnicowany i zależy od praktyki dyplomatycznej.
Zwrócił uwagę, że nie każde wielostronne wydarzenie wymaga obecności samego prezydenta, szczególnie gdy relacje między przywódcami są utrzymywane w inny, bardziej bezpośredni sposób.
Według jego relacji w ostatnim czasie odbyło się wiele rozmów telefonicznych, a wcześniejsze spotkanie przywódców miało charakter długi i osobisty, co ma stanowić fundament obecnych kontaktów.
Wyjaśniono również, że zaproszenie dla Polski pojawiło się niedawno i zostało odebrane jako rezultat wcześniejszych relacji na najwyższym szczeblu, a nie przypadkowa decyzja protokolarna.
Obecność najbliższego współpracownika prezydenta została przez stronę amerykańską przyjęta ze zrozumieniem, ponieważ funkcja ta w praktyce oznacza reprezentowanie stanowiska głowy państwa niemal wprost.
W dyplomacji takie rozwiązanie bywa stosowane, gdy ważniejsze od formalnego poziomu reprezentacji jest utrzymanie ciągłości rozmów i wpływu na ich kierunek.
Sama Rada Pokoju pozostaje inicjatywą dopiero kształtującą się i nie ma jeszcze jasno określonej struktury ani kompetencji, dlatego znaczenie ma przede wszystkim obecność przy stole rozmów.
W otoczeniu prezydenta uznano, że w polityce międzynarodowej często właśnie pierwsze uczestnictwo w nowym formacie decyduje o późniejszej roli państwa w negocjacjach.
Z tego powodu zaproszenie traktowane jest jako element budowania długofalowej pozycji i relacji z amerykańską administracją, nawet jeśli na początku ma jedynie charakter obserwacyjny.