Kum tampi a liam, asinain cu hma cu a dih taktak lo. Rian, thazaang dernak, daihnak nih a khuh men lai. Asinain atu le atu cu a tlik peng ko.
Cakuat ka hmuh lio ah kum kul le pakua ka si. “Hi, ka nu a si. Kan i chawn kho lai maw?” Minute zeimawzat chung screen cu ka zoh. Caan cu a dir cang bantuk a si.
“Yes” tiah ka tial i send ka hmeh.
Zarh hnih hnu ah tlanglawng dinhnak pawng i a ummi rawldawr hmete ah kan i tong. A luh tikah, a no deuh, a ba deuhmi a lo. A hmur ah sam rang a ngei i a muisam cu a ṭap lai maw a hninh lai ti a hngal lo.
“Na dam lai tiah kan chimh cang,” tiah a ti, a fakmi hnihchuak tuah aa zuam.
“A si, na tuah,” tiah dai tein ka leh. Cun ka tuah.
Kan karlak daihnak cu a rit. Caan paohpaoh cu chim lomi soiselnak bantuk in a um.
Ka pa nih inn a sungh, an i al, khulrang in an i ṭhial tiah a ka chimh. Zeitindah an ka chimh lai ti an hngal lo. An ning a zak.
Ka ngai, asinain zeihmanh ka thei lo. A lawngmi men a si. Kum hleihnih chung dai tein um cu ngaihthiam halnak in na khahter kho lai lo.
Sihmanhsehlaw, a bawm chungin kan pali hmanthlak hlun pakhat a chuah tikah—keimah, anmah le ka farnu—ka chung ah thil pakhatkhat a hninh. Kan dihlak in tual ah, dawh tein tuahmi Christmas thingkung pawngah, ka nu nih ka liang a ka tlaih.
Ka hnar ah a tlongmi ka theih.
“Zeicah a tu?” tiah ka hal.
“Zeicahtiah ka tar cang, cun hi sualnak he hin ka nung kho ti lo,” tiah a ka ti, a ther.
Cu caan te ah cun, nunnak cu ahodah a dik timi kong a si lo ti kha ka hun hngalh. Aho nih dah ngaihthiam ngamnak a ngeih timi kong a si.
Cu hnu ah voi tlawmpal kan i hmuh. Tuanbia hna bantuk in chungkhar pakhat kan si lo nain lungfahnak ngeih ti lo ding kha ka cawn.
A caan ahcun an in fahter bikmi hna zong an dawt bikmi hna an si ti kha ka hun hngalh.
Atu cu keimah tein chungkhar ka ngei cang. Khuazei ah dah a kal lai timi chim loin a kaltak bal lomi nupi. Zei thil a cang hmanh ah, ka pa a um ko ti a hngalmi ngakchia.
Cheukhat cu zinglei ah, coffee ka tuah tikah, cu cakuat a rak umnak cabuai cung hmun kha ka zoh.
“Na tawlrel ko lai.”
Cun ka mitthli a tla. Zeicatiah, a si… ka tuah.
Hi rian hi thil cangmi taktak le minung hna nih an forh, asinain sersiam khawhnak caah hlennak ah an ser. Min, lemcang, le a konglam hna cu pumpak konglam kilvennak le tuanbia tthanchoternak caah thlen an si. Minung taktak, a nungmi le a thimi, asiloah thil cangmi taktak he aa lonak paoh cu aa tlakmi a si i catialtu nih a timhmi a si lo.
Catialtu le chuahtu nih thil cangmi a dikthliar le lemcang hna an langhter ning caah tuanvo an lak lo, cun a dik lomi fianternak caah tuanvo an lak lo. Hi tuanbia hi “a um ning tein” pek a si i langhtermi ruahnak paohpaoh cu tuanbia chung i aa telmi hna ruahnak a si i catialtu asiloah chuahtu hmuhning a langhter lo.