W środku, szczelnie owinięta w koce, leżała mała dziewczynka w wieku około siedmiu lat. Żyła. Przerażona. Mocno trzymała w ramionach pluszowego misia i wpatrywała się szeroko otwartymi oczami w światło.
— Czy… czy to prawda?! — wyszeptała jedna z pracownic drżącym głosem.
Sierżant natychmiast podbiegł do dziecka i zaczął mówić do niego delikatnie:
— Czy nic ci nie jest? Jak masz na imię?
— Ana… — mruknęła. — Wujek powiedział, że wkrótce spotkam się z mamą…
Później prawda wyszła na jaw: dziewczynka miała zostać nielegalnie wywieziona z kraju w celu nielegalnej adopcji. Bagaż został oficjalnie uznany za „rzeźbę muzealną”.
Prawie nikt nie zwrócił uwagi na dokumenty. Tylko Radu zrozumiał, że w środku nie ma zwykłego przedmiotu. Czuł oddech, strach, życie.
Radu stał się bohaterem. Ana została uratowana.
Niniejsza praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale została sfabularyzowana dla celów twórczych. Imiona, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony prywatności i wzbogacenia narracji. Wszelkie podobieństwo do prawdziwych osób, żyjących lub zmarłych, lub do rzeczywistych wydarzeń jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.
Autor i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za dokładność wydarzeń ani sposób przedstawienia postaci, a także nie ponoszą odpowiedzialności za jakiekolwiek błędne interpretacje. Niniejsza historia jest udostępniana „tak jak jest”, a wszelkie wyrażone opinie są opiniami postaci i nie odzwierciedlają poglądów autora ani wydawcy.